Chantada Nova

BNG Chantada di que o goberno local esqueceu ECOSUS

2012-01-18T22:32:00.002Z

MOCIÓN PARA A ELABORACIÓN DUN PLAN DE MEDIDAS SOBRE EMPREGO E FORMACIÓN NO CONCELLO

2012-01-17T13:30:00.000Z

O momento de crise que estamos a padecer fai que moitas familias do noso municipio se atopen nunha situación complicada, e pensamos, que o concello non pode permanecer como espectador de esta situación, tendo en conta que a inserción no mercado laboral é un proceso complexo e que ademáis non se posuen competencias directas en materia de emprego. Pero, como administración máis próxima á cidadanía, temos a obriga ética e moral de por todos os recursos en igualdade ante os veciños e veciñas, isto supón que todos teñan as mesmas oportunidades para conseguir un emprego público ou unha formación axeitada para conseguir a súa inserción laboral, sobre todo aqueles que veñen de sectores especialmente castigados pola crise e que están a piques de rematar as prestacións económicas que perciben.

Nestes días, publicáronse as cifras de paro rexistrado en Chantada correspondentes aos meses de setembro, outubro e novembro do ano 2011. Son especialmente graves para non ser tidas en conta.

No mes de setembro 559 parados, en outubro, 597 e en novembro, 621. Como ven van en aumento a medida que pasan os meses. Se estas cifras se poden considerar graves, hai unha que chama ainda máis atención; e o paro feminino na franxa de idade entre 25 e 44 anos, 159, 161 e 166 respectivamente.

Vista esta situación, dende o BNG estamos na obriga de dar a coñecer a realidade no noso concello. E esta realidade, para desgraza de todos, especialmente dos que a están a padecer mais directamente é que no Concello hai máis de 600 desempregados, que o paro segue a medrar, e que dende o concello se deberían de tomar as medidas necesarias para axudar a paliar estas cifras.

Dende o Grupo Municipal Nacionalista queremos tomar parte e formular unha serie de medidas que permitan sumar os esforzos de todos os grupos municipais e que centremos os nosos esforzos en traballar xuntos en combater o desemprego. Esta situación ten que mudar para garantir o que neste momento ten que ser prioridade de traballo no Concello.

Como se mencionaron expresamente as cifras de paro entre as mulleres, no BNG cremos que se deberían tomar, entroutras, as seguintes medidas:
Informar, orientar e asesorar en materia de emprego, a aquelas mulleres que desexen acceder ao mercado laboral de cara a facilitar a súa inserción laboral.
Proporcionarlles ás mulleres información permanente sobre a situación do mercado laboral na comarca e das ofertas existentes.
Orientar ás mulleres individualmente no proceso de busca de emprego.
Asesorar as mulleres en materia de dereito das traballadoras (contratos de traballo, vacacións, permisos de maternidade e paternidade…)
Proporcionar ás mulleres que queiran iniciar una actividade empresarial, orientación, información e asesoramento para o desenvolvemento e a consolidación da súa empresa.
Divulgar as axudas, bonificacións, subvención e créditos existentes para a creación dunha empresa e proporcionarlle o asesoramento técnico para acadalas.
Achegar as actividades formativas ás mulleres do mundo rural, ás que debido ao seu horario de traballo e illamento territorial lles é difícil desprazarse para recibir a formación.

Por outra banda, e como remate queremos lembrar que unha boa parte da actividade económica do Concello de Chantada aparece aglutinada en torno a un espazo físico concreto: o polígono industrial de Os Acivros, dentro de pouco tempo estará rematada a tan asiada ampliación por iso cremos conveniente unha boa campaña para publitalo, para expoñelo, para dalo a coñecer, incluindo, se fora preciso, en todas aquelas actividades nas que o concello esté presente (festas, feiras turísticas, empresariais, INLUDES, etc).

Por todas estas razóns o grupo municipal do BNG, SOLICITA do Pleno da Corporación, a aprobación dos seguintes:

ACORDOS

1º.- Crear unha Comisión de Emprego onde estean integrados todos os grupos municipais e na que se convidará, cando os asuntos a tratar así o recomenden, a representantes dos axentes sociais con representación no municipio e outros colectivos ou asociacións que poidan ter relación cos temas a tratar en cada momento

2º.- Aprobar un protocolo, por parte desa comisión, para a tramitación das ofertas de emprego e convocatorias de formación donde se elaboren unhas bases tipo para todos os procesos que garantan a igualdade e a transparencia das probas, donde se regule tamén que o Concello ten que dar publicidade total cando vaia facer algún tipo de contartación de persoal ou a seleccionar persoas para calquera curso formativo. Regulando que unha vez recollidas as solicitudes se publicará a lista de admitidos e admitidas para a selección na páxina web, no taboeiro de anuncios e en carteis en todas as dependencias municipais. Nesta publicación figurará a data da proba para avaliar ás persoas seleccionadas. No caso das seleccións de persoal para contratacións para programas financiados por outras administracións nas que estas marquen un número mínimo e máximo de persoas seleccionadas se optará sempre polo número máximo. Un protocolo que regule que nas probas de selección non se utilizará o método da entrevista porque non garante a obxectividade nas puntuacións, ou que Cando haxa calquera proceso selectivo o alcalde presidente comunicará aos grupos municipais do goberno e oposición a apertura deste proceso, a finalidade, a constitución do tribunal e as bases para a selección.

MOCIÓN DO BNG SOBRE PARTICIPACIÓN VECIÑAL

2012-01-17T13:26:00.000Z

O dereito da persoa a intervir no proceso de toma de decisións no ámbito local, a participación cidadá, constitúe parte inseparábel da sociedade democrática. A participación da cidadania, é necesaria para o funcionamento democrático da sociedade, sendo tamén a clave para a resolución correcta de múltiplos problemas municipais e, favorece a participación activa de todas as persoas na vida do seu barrio, parroquia, lugar de traballo, entidade cultural, deportiva, de lecer, etc

A información, debate, participación e consultas decisorias de todas as veciñas e veciños de Chantada deben ser xunto coa transparencia e a democracia participativa e real os fíos condutores dun Plan de Participación Veciñal que debe fomentar Asembleas veciñais participativas e decisorias do noso Concello.

Hai uns meses, o noso grupo político entregoulle un borrador de regulamento de participación vecinal e nun pleno posterior preguntamos se xa se tiña feito alguna xestión para a aprobación do mesmo ou doutro similar. Vemos que está a pasar o tempo e como non temos máis constancia é polo que propoñemos ao Pleno a aprobación do seguinte:

ACORDO:

1º.- Crear unha Comisión onde estean integrados todos os grupos municipais e na que se convidará a representantes dos axentes sociais, económicos, sindicais e veciñais para, entre todos, facer as reunións e consultas precisas co obxectivo de elaborar e aprobar un Regulamento de Participación Veciñal.

Chantada Xaneiro de 2012

MOCIÓN PARA A ELABORACIÓN DUN PLAN DE MEDIDAS SOBRE EMPREGO E FORMACIÓN NO CONCELLO

2012-01-05T18:08:00.000Z

A moción rexistrarase no pleno de xaneiro polos vareadores do BNG: Ildefonso Piñeiro, Olga e Xesús Mazaira.

Nestes días, publicáronse as cifras de paro rexistrado en Chantada correspondentes aos meses de setembro, outubro e novembro do ano 2011. Son especialmente graves para non ser tidas en conta.

No mes de setembro 559 parados, en outubro, 597 e en novembro, 621. Como ven van en aumento a medida que pasan os meses. Se estas cifras se poden considerar graves, hai unha que chama ainda máis atención; e o paro feminino na franxa de idade entre 25 e 44 anos, 159, 161 e 166 respectivamente.

Vista esta situación, dende o BNG estamos na obriga de dar a coñecer a realidade no noso concello. E esta realidade, para desgraza de todos, especialmente dos que a están a padecer mais directamente é que no Concello hai máis de 600 desempregados, que o paro segue a medrar, e que dende o concello se deberían de tomar as medidas necesarias para axudar a paliar estas cifras.

Dende o Grupo Municipal Nacionalista queremos tomar parte e formular unha serie de medidas que permitan sumar os esforzos de todos os grupos municipais e que centremos os nosos esforzos en traballar xuntos en combater o desemprego. Esta situación ten que mudar para garantir o que neste momento ten que ser prioridade de traballo no Concello.

Como se mencionaron expresamente as cifras de paro entre as mulleres, no BNG cremos que se deberían tomar, entroutras, as seguintes medidas:

Informar, orientar e asesorar en materia de emprego, a aquelas mulleres que desexen acceder ao mercado laboral de cara a facilitar a súa inserción laboral.
Proporcionarlles ás mulleres información permanente sobre a situación do mercado laboral na comarca e das ofertas existentes.
Orientar ás mulleres individualmente no proceso de busca de emprego.
Asesorar as mulleres en materia de dereito das traballadoras (contratos de traballo, vacacións, permisos de maternidade e paternidade…)
Proporcionar ás mulleres que queiran iniciar una actividade empresarial, orientación, información e asesoramento para o desenvolvemento e a consolidación da súa empresa.
Divulgar as axudas, bonificacións, subvención e créditos existentes para a creación dunha empresa e proporcionarlle o asesoramento técnico para acadalas.
Achegar as actividades formativas ás mulleres do mundo rural, ás que debido ao seu horario de traballo e illamento territorial lles é difícil desprazarse para recibir a formación.

Por outra banda, e como remate queremos lembrar que unha boa parte da actividade económica do Concello de Chantada aparece aglutinada en torno a un espazo físico concreto: o polígono industrial de Os Acivros, dentro de pouco tempo estará rematada a tan asiada ampliación por iso cremos conveniente unha boa campaña para publitalo, para expoñelo, para dalo a coñecer, incluindo, se fora preciso, en todas aquelas actividades nas que o concello esté presente (festas, feiras turísticas, empresariais, INLUDES, etc).

Por todas estas razóns o grupo municipal do BNG, SOLICITA do Pleno da Corporación, a aprobación dos seguintes:

ACORDOS

1º.- Crear unha Comisión de Emprego onde estean integrados todos os grupos municipais e na que se convidará, cando os asuntos a tratar así o recomenden, a representantes dos axentes sociais con representación no municipio e outros colectivos ou asociacións que poidan ter relación cos temas a tratar en cada momento

2º.- Aprobar un protocolo, por parte desa comisión, para a tramitación das ofertas de emprego e convocatorias de formación donde se elaboren unhas bases tipo para todos os procesos que garantan a igualdade e a transparencia das probas, donde se regule tamén que o Concello ten que dar publicidade total cando vaia facer algún tipo de contartación de persoal ou a seleccionar persoas para calquera curso formativo. Regulando que unha vez recollidas as solicitudes se publicará a lista de admitidos e admitidas para a selección na páxina web, no taboeiro de anuncios e en carteis en todas as dependencias municipais. Nesta publicación figurará a data da proba para avaliar ás persoas seleccionadas. No caso das seleccións de persoal para contratacións para programas financiados por outras administracións nas que estas marquen un número mínimo e máximo de persoas seleccionadas se optará sempre polo número máximo. Un protocolo que regule que nas probas de selección non se utilizará o método da entrevista porque non garante a obxectividade nas puntuacións, ou que Cando haxa calquera proceso selectivo o alcalde presidente comunicará aos grupos municipais do goberno e oposición a apertura deste proceso, a finalidade, a constitución do tribunal e as bases para a selección.

RESUMO PLENO 19 de decembro de 2011

2011-12-20T15:13:00.000Z

1.- Aprobáronse por unanimidade as actas dos plenos do 7 de novembro e do 24 de novembro de 2011.

2.- Deuse conta das resolución adoptadas pola Alcaldía desde o derradeiro Pleno.

3_4.- Aprobouse a liquidación do ano 2010. É un paso obrigado que exixe o Consello de Contas de Galiza unha vez aprobadas pola comisión especial de contas en xuño e despois de estar exposta ao público. Tamén se deu conta do informe de intervención sobre o cumprimento do obxectivo de estabilidade orzamentaria (ingresos = gastos)

5.- Aprobouse por unanimidade a adopción dun acordo sobre a creación de ficheiros de datos de carácter persoal así como a aprobación inicial do Regulamento de creación de tales ficheiros.

6.- MOCIÓNS:

1.- Aprobouse por unanimidade a que presentamos ao respecto da redacción de ordenanzas para creación de taxas pola utilización privativa do dominio público as empresas de telefonía mobil, bancos e empresas comercializadores do sector enerxético (gasísticas, eléctricas, etc) porque se está a producir unha disminución dos ingresos satisfeitos a facenda local polas compañías prestadoras dos servizos de suministros. Como xa comentamos, en ningún caso se poden xustificar recortes sociais sen intentar ter outro tipo de ingresos, xa que, sempre se nos exixe aos mesmos cargar coas dificultades da crise, subas de impostos, recurtes salariais e de pensións ou reformas laborais sangrantes. E ainda por riba, a única reforma constitucional que se fixo no estado, obrígan aos concellos a controlar máis o gasto adoptando medidas antipopulares, regresivas e dolorosas para a cidadanía. As administracións deberían ter a obriga de buscar outro tipo de solución no canto de botar enrriba dos seus cidadáns e dos concellos os problemas que eles non crearon.

2.- Aprobouse por unanimidade unha moción do PP relativa ao pagamento do canon de explotación das piscinas municipais, 90.000 euros.

3.- Aprobouse por unanimidade unha proposta do PP relativa ao control do gasto, da austeridade e da boa xestión en lugar da suba de impostos e taxas aos vecinos.

Apoíamola porque é lóxico non estar de acordo, e así llo deben de transmitir aos seus dirixentes, con todas as medidas que se estan a tomar por parte das administracións, é normal que non esten de acordo coa regulación do dereito de acceso á asistencia sanitaria para as persoas sen recursos económicos suficientes e para as persoas desempregadas, ou co estabelecemento dun pago de 10 euros pola renovación da tarxeta sanitaria, ou coa eliminación da obrigatoriedade de gardas nocturnas para as farmacias dos concellos sen Punto de Atención Continuada. Coa eliminación da necesidade de ter servizo de farmacia nos centros socio-sanitarios de menos de 100 camas afectando aos hospitais de Cee, O Salnés, Verín e O Barbanza e por pouco a Valdeorras. Un recorte mais na atención sanitaria que se presta dende os hospitais comarcais. Coa proposta de cambio no sistema de adquisición de próteses polo que a persoa usuaria debería adiantar os cartos.

Chegados aquí, o Alcalde conminounos a que nos cinguíramos ao contido da moción, por suposto o fixemos, pero engadindo que se deixara de mallar nos de sempre.

4.- Aprobouse por unanimidade unha moción do PP relativa a pequeñas obras de mantemento en locais sociais no rural.

7.- Aprobouse cos votos do PSOE (2), do BNG (3) e do PP (3) e cos votos en contra de INTA (5), unha moción urxente do PSOE para manter, coma así está nos actuais orzamentos a organización da Feira do Viño do ano 2012 á asociación Quinto Chote.

8.- ROGOS E PREGUNTAS:

OLGA OTERO: Que se arranxe a pista que transcorre entre Santa Cruz e Quintá.

OLGA: ¿Porqué non se organiza este ano a Feira ECOSUS?. Sabe que hai unha partida na Deputación de Lugo de 6.000 euros para este fín. Ao Concello non lle costaría nada máis que o traballo de organizala.

RESPOSTA DO ALCALDE: Pensei que estaba vinculada á Feira do Gando.

OLGA: Son actividades diferenciadas, fixéronse xuntas porqué así se decidiu tendo en conta a opinión dos gandeiros, dinlle información ao seu concelleiro Sr. Penela.

RESPOSTA DO ALCALDE: Foi unha pena que non falara conmigo.

Moción BNG Chantada novas taxas: PARA NON MALLAR NOS DE SEMPRE!

2011-12-14T13:48:00.000Z

http://chantadanova.blogspot.com/2011/12/para-non-mallar-nos-de-sempre.html

PARA NON MALLAR NOS DE SEMPRE...

2011-12-12T17:42:00.000Z

MOCIÓN DO GRUPO MUNICIPAL NACIONALISTA PARA A ELABORACIÓN DE ORDENANZAS MUNICIPAIS POLA UTILIZACIÓN PRIVATIVA DO DOMINIO PUBLICO.

O Concello de Chantada soporta unhas infraestructuras e uns servizos considerables e caros sen que os ingresos fiscais sexan suficientes para facerlles fronte. En ningún caso se poden xustificar recortes sociais sen intentar ter outro tipo de ingresos, xa que como dixemos noutras ocasións, sempre se nos exixe aos mesmos cargar coas dificultades da crise, subas de impostos, recurtes salariais e de pensións ou reformas laborais sangrantes.

A fiscalidade é un dos grandes obstáculos nos concellos medianos e pequenos como o noso, e debemos tentar atopar solucións sen, como decimos, mallar nos de sempre. E ainda por riba, a única reforma constitucional que se fixo no estado, obríga aos concellos a controlar máis o gasto adoptando medidas antipopulares, regresivas e dolorosas para a cidadanía. As administracións deberían ter a obriga de buscar outro tipo de solucións no canto de botar enriba dos seus cidadáns e dos concellos os problemas que eles non crearon.

Hai tres temas importantes, ao noso modo de ver, nesta proposta. En primeiro lugar, lembrar que hai sectores que viven un momento de importante expansión económica como a telefonía móvil, industria enerxética (eléctricas, eólicas) ou a banca, que teñen en común a necesidade de usar infraestructuras públicas locais ou municipais sen que esto repercuta nas arcas do concello. Para que estas empresas podan ofrecer e prestar os seus servizos, é necesario que desfruten da utilización privativa ou dos aproveitamentos do dominio público local, constituidos polo voo, solo e subsolo das vías ou terreos públicos municipais.

O sector das telecomunicacións, segundo o seu propio informe de mercado, obtivo no ano 2010 unhas ganancias duns 40 mil millóns de euros, no caso da telefonía móvil acadou a cifra de 14 millóns de euros.

O traballo realizado polo Grupo Municipal Nacionalista nos últimos días permitiunos coñecer as cantidades que están a recadar por este concepto outros concellos do País, ao noso ver, cantidades nada despreciabeis. A modo de exemplo, Concello de Cerdeda, 23.000 euros. Arzúa, 26.000 euros. Ribadeo, 42.000 euros.

En segundo lugar, o Tribunal Supremo deu vía libre aos municipios para poder cobrar a caixas e bancos pola utilización intensiva que os caixeiros automáticos fan dos espazos públicos. Nesta sentencia recoñeceuse a lexitimidade para poder cobrar una taxa municipal aos caixeiros automáticos instalados nas fachadas das entidades financeiras. Deste xeito, pódese instaurar unha nova taxa que terán que aboar os bancos e as caixas, sen prexuicio para o consumidor, xa que son estas entidades as que se enriquecen desa utilización de dominio público e non os usuarios.

En terceiro lugar, e como remate, tamén as empresas do sector enerxético (eléctricas, eólicas, solares, etc) fan uso do dominio público nas súas actividades polo que este tipo de taxas serian susceptibeis de aplicación. No caso destas empresas, dito aproveitamento ten características especiais porque fan unha ocupación continua tanto no espazo coma no tempo. Por este motivo, a propia lei regula un procedemento específico para valorar dita utilidade e determinar o importe da cota da taxa, que se pode fixar nun 1.5 % dos ingresos brutos procedentes da facturación que obteñan anualmente no termo municipal.

Por todo isto, o Grupo Municipal Nacionalista propón ao Pleno a adopción dos seguintes

ACORDOS:

1º.- Elaborar e aprobar unha ordenanza fiscal reguladora do aproveitamento especial do dominio público local a favor de empresas explotadoras de servizos de suministros de interese xeral.

2º.- Elaborar e aprobar a ordenanza fiscal reguladora da taxa por instalación de caixeiros automáticos nas fachadas dos inmobles con acceso directo dende a vía pública.

En Chantada decembro de 2011

Asdo:

Ildefonso Piñeiro Díaz. Portavoz Nacionalista.

Pleno Extraordinario. Recurtes da Xunta de Galiza en Servizos Sociais

2011-11-24T23:02:00.000Z

Hai dous aspectos importantes a ter en conta cando falamos do brutal recurte que o goberno galego está a facer no plan concertado de servizos sociais.

Por una banda queremos lembrar que no pleno do Parlamento galego do 14 de xuño debateuse unha iniciativa na que se instaba á Xunta de Galiza a incrementar o financiamento do Plano Concertado de Prestacións Básicas de Servizos Sociais de competencia municipal e así asegurar a plena cobertura dosservizos sociais.

Saben cal foi a posición do Partido Popular?... rexeitar a proposición.

Non só se negaron a incrementar o financiamento do Plano Concertado senón que reduciron drasticamente os fondos aos concellos, por debaixo do xa recortado nas previsións orzamentarias do ano 2011 e o máis grave e que os concellos contaban con estes fondos tal como fora anunciado e cando xa teñen comprometidos ou realizados estes gastos.

A Xunta, logo de varios anuncios sobre orzamentos previstos, en setembro reduciu o financiamentos en 2, 3 millóns de euros e, despois de anunciar que os pagamentos aos concellos faríanse nun 100% no 1º semestre deste ano, a día de hoxe aínda non cobraron.

Por riba, para o vindeiro ano e para acabar cos servizos sociais nos concellos van reducir case que a metade o diñeiro de 2009 para o Plan Concertado (20 millóns no 2009 e para 2012, 12, 4 millóns de euros). No Servizo de Axuda do Fogar enmascaran co anuncio dun aumento de 23 a 30 millóns, a eliminación de 9 millóns do cheque asistencial e a eliminación de 7,4 millóns de euros do Programa Comunitario de Servizos Sociais. O que vén supoñer preto de 7 millóns de euros menos, estrangulando así aos concellos e ás persoas que utilizan os servizos sociais.

E hai máis, exclúen ou dificultan o acceso ao servizo de Axuda no Fogar ás persoas que están fóra do sistema de dependencia ou as que teñen dereito recoñecido á prestacións pero non as reciben, que o 1 de outubro eran 27.400 persoas, case o 50% das que teñen recoñecido o dereito.

O caso de Chantada é coñecido, en axuda no fogar no Plan Concertado se está a prestar servizo a 68 usuarios. Que vai pasar agora co recurte?

Dende 2009 o goberno do PP na Xunta de Galiza vén diminuíndo de xeito ininterrompido os seus orzamentos fronte a crecente demanda por parte dos veciños e veciñas de servizos sociais fundamentais. Eliminan 2,5 millóns de euros para o mantemento das escolas infantís que dependen dos concellos.

Estó é clara demostración de que os recortes do PP afectan ao gasto social e un ataque ás persoas máis vulnerábeis da nosa sociedade, afectando gravemente os dereitos das persoas e executándose de xeito sangrante, con frialdade e crueldade coas persoas máis febles.

É cinismo político cando falan de blindar as políticas sociais. Incluso están dispostos a ir máis alá, introducindo medidas regresivas tamén na sanidade, pois acabamos de coñecer polo DOG de 8 de novembro de 2011 (Decreto 209/2011) que pretenden introducir un procedemento para repercutir nos usuarios e usuarias os gastos ocasionados como consecuencia do uso irresponsábel das prestacións asistenciais do sistema sanitario público, o que vén a significar un paso máis na estratexia solapada de introducir o copago pola asistencia sanitaria na rede da sanidade pública.

Aínda que tamén somos críticos co recorte feito polo goberno do Estado, co acordo dos recortes do PP na Xunta de Galiza, superan con creces estas porcentaxes.

Debemos saber, por outra parte, que con respecto á Dependencia Galiza ocupa o penúltimo lugar do Estado en relación á porcentaxe de persoas que, tendo recoñecido o dereito a percibir a prestación, non a reciben. Penúltimo lugar tamén en canto a ditames realizados sobre solicitudes.

A achega da Xunta de Galiza por habitante en 2010 era de 78,54 euros cando a media do Estado era de 102,35 euros.

Neste Pleno, a corporación de Chantada o que temos que defender é que a Xunta se comprometa a incrementar para o ano 2012 as partidas que financian os servizos e as políticas sociais, polo menos no mesmo nivel que tiñan no ano 2009. E, polo que a nós se refire, tanto aos concelleiros do BNG como aos do PSdeG-PSOE, autores desta iniciativa volvemos a rexeitar a pretensión do PP de crear unha normativa que lle permita aos concellos aplicar o copagamento dos servizos sociais comunitarios básicos e específicos como defenderon na moción que presentaron no derradeiro pleno ordinario municipal.

Chegados a este ponto é donde entra o segundo aspecto ao que nos referíamos ao inicio desta intervención. A actitude do goberno municipal, que por certo, co seu apoio, cos seus votos, aprobaron aplicar o copagamento dos servizos sociais comunitarios básicos e específicos como defenderon os concelleiros do PP na moción que presentaron no derradeiro pleno ordinario municipal. É frustrante, que teña que sair un grupo político desta corporación a protestar sobre estes recurtes e a reacción do goberno se produza varios días máis tarde. É frustrante que non fose o alcalde de Chantada o que abandeirase estas iniciativas. É frustrante que non apoiasen a celebración deste pleno extraordinario e o é porque, estamos a falar do máis importante na vida dun gobernante, a defensa do seu concello fronte aos que se queren cargar por decreto o benestar dos seus vecinos e veciñas.

Con todo, sr. Alcalde, ímoslle dar un marxe de confianza, ímoslle propor que se quere, se acredita que este é un grave e grande problema que vai ameazar o benestar do concello que goberna, ao igual que xa fixemos no derradeiro pleno, valore reclamar no xulgado, as cantidades que Chantada vai a percibir de menos, para que nos sexan devoltas ao Concello, para poder seguir a prestar o servizo. Escomezando por elaborar un informe sobre a situación do servizo porque haberá que coñecer a situación real de cada un dos usuarios. Co recorte das axudas autonómicas, o Concello, ao mellor, non pode asumir o custe que supón atender estas persoas. Non falamos de camiños, de cemento, senón de programas de intervención con persoas. Se é así, se así o fai, nós imos apoialo.

E por suposto que lle imos pedir que unha das maneiras que ten de facelo é apoiando a moción que apresentamos conxuntamente para aprobación por este pleno.

O recorte da Consellaría de Traballo e Benestar é de 2.398.542,60 euros

O PP, dende a Xunta, está a pasar a tesoira pola Sanidade, a Educación ou a axuda á dependencia e aposta polas privatizacións

O PP decide con estos orzamentos meter a tesoira no gasto social, deixar aos concellos nunha situación moi precaria nas areas de servizos sociais e poñer en risco servizos como a axuda no fogar ou atención de emerxencia social a persoal maiores”.

Entre os recortes de ambas as dúas administración (Estado e Xunta), redúcese o orzamento destinado ao Plan Concertado, que é o instrumento de financiamento dos Servizos Sociais Comunitarios nos Concellos. Como estamos a ver, os primeiros programas afectados son a axuda no fogar, as emerxencias sociais e a prevención e promoción da saúde.

Os recortes no conxunto do orzamento prexudican seriamente o Plan de Inclusión e a Risga. Estes recortes “son inadmisíbeis, cando é máis que evidente que coa crise sistemática capitalista que padecemos, os servizos socias son de vital importancia para evitar a exclusión social que xa sofren moitas persoas e que corren o risco de sufrir moitas máis”.

Miren vostedes, destinar unicamente 12.985 euros para o Plan de Loita contra a Pobreza e Exclusión Social é “unha auténtica demostración de que non se quere atallar o problema”. “Os recortes en servizos sociais significan de facto o finiquito de moitos convenios que a Xunta tiña cos concellos para que estes puidesen cubrir as necesidades sociais das veciñas e veciños”.

Os Servizos Sociais son o sector estratéxico idóneo para a xeración de emprego, de riqueza e de avance de novos dereitos. “Estamos diante do despropósito de botar pola borda os servizos de orientación, de información, de axuda no fogar, de aloxamento preventivo, de prevención e, por ende, de inserción social e laboral”.

Algúns exemplos:

Noia: recurte de 22.000 a 3.000 euros de axuda a domicilio

Consorcio de Ordes: de 80.000 a 9.000 euros.

Brion: 16.225,49 euros no P. C. e 140.000 euros menos para dependentes.

Ames: Recurte de 35.700 euros

Allaríz: un recorte de máis de 26.000€

Caldas, se pasa de 106.323 euros a 62.603.

Chantada: Coñecido…de cáseque 36.000 euros a poco máis de 9.000

Seguen a crer que é un problema de non facer ben os deberes, se é así todos os concellos do País os fixeron mal, ou trátase, de recurte puro e duro.

Nun debate neste mesmo lugar dixen que había que deixar de mallar nos de sempre. Estaba certo que un debate en chantada ía ter pouca repercusión en decisións posteriores que ían tomar as distintas administracións que compoñen o estado. Dixen tamén daquelas que estaba indignado por tanta mentira e aterrado pola posibilidade de que nola fixeran crer, e o resultado é o que é. A indignación non me pasou e as medidas, xa ben, están aquí.

Se hai que falar de recortes na administración, falemos da supresión de administracións sen sentido como as deputacións ou ministerios como o de sanidade ou educación, ou non están transferidas as súas competancias ás Comunidades Autónomas?. Ainda que visto o visto, vanse aprobar os orzamentos da Deputación cun aumento de 100.000 euros para axuda no fogar, quedando en 600.000 euros para paliar os recurtes da xunta, e parece que o goberno que de verdade sobra é o da Xunta.

O noso compromiso, para enfrontar as dificultades derivadas da crise, que queremos deixar moi craro, non causamos nin os cidadáns nin os concellos pero que ambos sofrimos con especial dureza, é o apoio e impulso a iniciativas para forzar a remuda das políticas antipopulares dos gobernos para cobrar máis a quen máis ten.

Temos que esixir que se planten, que nos plantemos ante os poderosos e que deixen de mallar nos de sempre.

Todos os datos de Chantada das eleccións xerais do 20 de novembro

2011-11-22T17:11:00.001Z

RESULTADOS ELECTORAIS XERAIS 2011. CHANTADA

Participación: 5.439 (72,3%)…Abstención: 2.084 (27,7%)

VILA	PP	PSOE	BNG	UCE	UPyD	EU-V	C.XXI	PACMA	NULOS	BRANCO
1-1-U	392	189	114	1	4	19	1	5	17	9
1-2-U	348	171	71	1	2	17	0	1	11	8
1-3-A	285	115	82	0	1	25	0	3	16	15
1-3-B	348	182	96	0	4	23	2	1	25	27
1-4-U	220	67	52	0	3	12	0	0	7	7
TOTAL	1.593	724	415	2	14	96	3	10	76	66

PARROQUIAS	PP	PSOE	BNG	UCE	UPyD	EU-V	C.XXI	PACMA	NULOS	BRANCO
VILAUXE	139	34	37	0	0	4	0	1	2	2
MURADELLE	117	76	43	2	0	5	0	2	5	1
REQUEIXO	106	37	17	0	1	1	0	0	3	3
SAN FIZ	216	56	30	0	1	8	0	0	4	2
AXULFE	109	19	23	0	0	1	0	0	4	4
LAXE	105	46	29	0	3	7	0	3	2	1
VEIGA	113	86	35	1	1	9	1	0	5	2
LINCORA	123	43	7	1	1	3	0	1	0	5
NOGUEIRA	123	20	9	0	0	3	0	1	3	4
BRIGOS	99	25	20	0	0	1	0	0	4	1
MARÍZ	107	34	16	0	0	3	0	0	3	7
MUNDÍN	172	68	14	0	0	2	0	8	0	0
TOTAL	1.499	544	266	4	7	47	1	16	35	32
TOTAIS	3.092 57,92%	1.268 23,75%	695 13,01%	6	21	143	4	26	111 1,86%	98 1,55%

Eleccións xerais: breve comentario dos datos de Chantada.

2011-11-22T15:08:00.000Z

Onte en Chantada houbo unha participación de 72'3% con 5.439 electores e unha abstención de 27'7% con 2.084 que non exerceron o dereito a voto.

Na vila gañou o PP con 1.593 votos, o PSOE obtivo 724 votos, o BNG 415 votos, EU-V 96 votos, UPyD 14 votos, PACMA 10 votos, C.XXI 3 votos, UCE 2 votos, 76 votos nulos e 66 votos nulos.

Nas parroquias o PP aumenta aínda os seus resultados, como é habitual, con 1499 votos, o PSOE 544 votos, o BNG 266 votos, EU-V 47 votos, PACMA 16 votos, UPyD 7 votos, UCE 4 votos, C.XXI 1 voto, Nulo 35 votos e branco 32 votos.

Daquela os resultados totais para o concello de Chantada son os que seguen: PP 3.092 votos o que lle outorga unha maioría absoluta folgada con 57'92% dos votos, PSOE 1.2.68 votos con 23'75% do voto emitido, o BNG recolle 13'01% dos votos cun total de 695, EU-V 143 votos cun 2'67%, PACMA 26 votos e 0'48% do voto emitido, UPyD 21 votos e 0'39% do voto emitido, UCE 6 votos e 0'11% dos votos e C.XXI 4 votos (0'07%).

Comentario local

O Partido Popular obtén a maioría absoluta con 3.092 votos (aos que se lle sumarían os da extrema direita de UPyD e de C.XXI - aínda que esta formación é nacionalista e non ultraliberal). O electorado, xa que logo, obtou maioritariamente (unha constante practicamente na historia de Chantada desde 1975) pola dereita. Estes resultados deixan claro que o electorado de INTA é conservador e de dereita e votou en masa ao PP a pesar do confronto local entre PP e INTA. Isto pode conducir a unha baixada dos apoios que INTA reciba nas próximas eleccións a favor do PP ou presionar para unha fusión dos dous partidos agora que o PP conta con practicamente todos os resortes do poder, algo sen precedentes desde 1975. Nas municipais INTA recibira 2.407 votos e o PP 1.192 votos (a participación foi de 6.117 electores e por tanto maior), a esquerda galega em Chantada necesita traballar por atraer todo o voto da esquerda agora dividido fundamentalmente entre PSOE, BNG e EU-V (que duplica os seus resultados na Galiza) e tamén ten que necesariamente elaborar un proxecto atractivo para a parte do electorado situada máis esquerda de INTA e que progresivamente se desencante do Goberno de Rajoy polos durísimos recortes que se aveciñan.

Con 1268 votos (frente aos 966 das municipais onde sufriu un descalabro total) o PSOE toca praticamente o seu solo e tópase en caída libre aínda que o BNG foi incapaz de facerse co voto que cede o PSOE e que vai en grande parte para o PP, UPyD e a abstención.

Comentario xeral:

Recomendamos este artigo: http://www.sinpermiso.info/articulos/ficheros/20n2011.pdf

O PP recibe practicamente os mesmos votos que en 2008 (gaña uns 500.000 votos) o grande perdedor é o PSOE que perde máis de 4.300.000 de votos. Contando branco, nulo e abstención a porcentaxe do PP sería de 38%. Ademais, a vitoria do PSOE en 2008 contou con máis de 11 millóns de votos cifra a que non chega o PP con este "arrase".

O BNG segue perdendo votos elección tras elección e necesita pór orde na asemblea de xaneiro indo a unha refundación como na asemblea de Riazor de 1982, onde deberían entrar outras forzas da esquerda galega, independentes e a "nova" esquerda surxida a partir do 15-m como Equo e outros. é posíbel pasar novamente porriba do PSOE e ser a alternativa de goberno a Feijoo na Galiza (será moi difícil con todo no inmediato sobre todo porque haberá adianto electoral). Esquerda Unida repunta como na anterior debacle do PSOE que coincidira coa vitoria de Aznar por minoría.

O bipartidismo perde 3'6 millóns de votos e 20 escanos o que pode significar o comezo dunha tendencia xa moi acentuada en Grecia desde a chegada do FMI. En Grecia o PASOK (PSOE local) e Nova Democracia (o PP heleno) sumaban sempre máis de 80% dos votos emitidos e agora segundo as enquisas non chegarán nin ao 40%. Repunta a ultradereita de LAOS (do teor de UPyD) e sobre todo a esquerda.

E os "mercados" ao seu: http://www.elpais.com/articulo/economia/mercados/reciben/Rajoy/ascensos/prima/riesgo/caidas/Bolsas/elpepueco/20111121elpepueco_4/Tes Avecíñanse grandes e crueis axustes para seguir transferindo as rendas do traballo para as rendas do capital: http://politica.elpais.com/politica/2011/11/22/actualidad/1321956435_084118.html.

SOLICITUDE DE PLENO EXTRAORDINARIO

2011-11-16T13:47:00.000Z

AO SR: ALCALDE-PRESIDENTE DO CONCELLO DE CHANTADA

Ildefonso Piñeiro Díaz, Xesús Mazaira Varela e Olga Otero Gómez concelleiros do Grupo Nacionalista de Chantada; Xosé Manuel Ledo Fernández e Raquel López Rodríguez concelleiros do grupo do PSdeG-PSOE de Chantada, presentan diante do Pleno da Corporación, que o Plan Concertado de Prestacións Básicas de Servizos Sociais é un instrumento fundamental de cooperación entre os Concellos, a Xunta de Galiza e a Administración do Estado, por medio do cal se cofinancian os servizos sociais municipais e permiten garantir as prestacións básicas e a atención aos veciños e veciñas.

Hai días que chegou ao concello a resolución deste Plan, cun recorte drástico e inxustificado nas achegas da Xunta de Galiza relativas aos gastos anteriores, así no ano 2010 por este concepto o Concello recibiu a cantidade de 35.760,24 euros, mentres que para este ano 2011 só se van a dispoñer de 9.057,25 euros, 26.703 euros de diferenza.

Por todo isto, SOLICITAN A CONVOCATORIA dun Pleno Extraordinario, coa seguinte orde do día:

Subvención da Xunta de Galiza para o Plan Concertado para os servizos sociais no noso Concello.

MOCIÓN SOBRE OS RECURTES DO PLAN CONCERTADO DA XUNTA DE GALIZA

O Plan Concertado de Prestacións Básicas de Servizos Sociais é un instrumento fundamental de cooperación entre os Concellos, a Xunta de Galiza e a Administración do Estado, por medio do cal se cofinancian os servizos sociais municipais e permiten garantir as prestacións básicas e a atención aos veciños e veciñas. O Plan Concertado cobre os custes seguintes:

+ Persoal dos servizos sociais.
+ Gastos de mantemento dos servizos sociais comunitarios.
+ A prestación do servizo de Axuda no Fogar, incluíndo a prestación do servizo de Axuda no Fogar para persoas valoradas como dependentes e a prestación básica.
+ A xestión e realización dos programas básicos de prevención, inserción, cooperación e fomento da solidariedade e outros destinados a intervencións comunitarias.
+ Investimentos: adquisición, construción, reforma, ampliación, mellora ou acondicionamento de equipamentos de servizos sociais.

Hai días que chegou ao concello a resolución deste Plan, cun recorte drástico e inxustificado nas achegas da Xunta de Galiza relativas aos gastos anteriores, así noa ano 2010 por este concepto o Concello recibiu a cantidade de 35.760,24 euros, mentres que para este ano 2011 só se van a dispoñer de 9.057,25 euros, 26.703 euros de diferenza.

Xusto cando, por efecto da crise económica, maior é a necesidade de recursos e prestacións sociais para atender ás persoas que con máis dureza están a sufrir as súas consecuencias, o PP, na Xunta de Galiza vén de suprimir e recortar as achegas que desenvolven servizos sociais básicos.

Este recorte ao Plan Concertado vai obrigar ao concello a facer fronte ás necesidades e programas contraídos este ano 2011 con fondos propios, o que vai afectar aos servizos sociais municipais, e ao que hai que engadir outra grave problemática: o retraio no pagamento das partidas asignadas e comprometidas. Hai que destacar que no mes de outubro os concellos aínda non recibiron da Xunta de Galiza as subvencións do Plan Concertado, cando os concellos veñen realizando o gasto desde o mes de xaneiro.

A Xunta de Galiza e o Parlamento galego, deben resolver este tema de inmediato para asegurar e garantir os recursos necesarios para que os concellos, nomeadamente o de Chantada, sigan ofrecendo á sociedade os servizos e prestacións sociais que demanda e precisa, especialmente diante da crise económica e social que atravesamos.

Por todo isto, propoñémoslle ao Pleno da Corporación municipal a adopción dos seguintes

ACORDOS
1.- Instar á Xunta de Galiza á restitución inmediata dos créditos eliminados para o financiamento do Plan Concertado do ano 2011, que significou o recorte de 2,4 millóns de euros, que permitirá continuar cos programas englobados no citado plan de servizos sociais e de prestación básicas e atención ás familias e colectivos con problemas.

2.- Instar á Xunta de Galiza a que demande do Goberno do Estado o mantemento das cantidades que a propia Administración do Estado tiña destinadas o pasado ano 2010 ao cofinanciamento dos plans e programas sociais, minorados polo acordo do Consello de Ministros no mes de febreiro pasado.

RESUMO DO PLENO

2011-11-08T16:48:00.000Z

1.- Aprobación de actas:

Neste ponto forzouse por parte do BNG a unha corrección de erros porque aparece unha relación de facturas a proveedores e autónomos que se van pagar con cargo ao crédito do Instituto de Crédito Oficial (ICO), que aprobamos no pleno anterior, e ao noso modo de ver ten que aparecer a data das mesmas. Se non se fai así, da pé a pensar de que non se paguen por orde de dédeba, xa que se deben pagar de máis antiga a máis nova.

2.- Deuse conta dos Decretos e Resolucións da Alcaldía desde o derradeiro Pleno.

3.- Aprobouse unha factura para facer fronte a pagos da Cruz Vermella por valor de 1.625 euros.

4.- Mocións dos Grupos Políticos:

O PP presentou duas mocións unha relativa a necesidade urxente de solicitar unha auditoria ao Consello de Contas de Galiza coa finalidade de coñecer a situación económica do Concello e coa maior transparencia.

Esta moción foi aprobada por unanimidade de todos os grupos. Pola nosa banda non temos nada que ocultar das contas da pasada lexislatura polo que apoiamos esta iniciativa facendo ver que haberia que aplicala tamén a lexislaturas anteriores posto que, cando chegamos ao goberno, nos atopamos cunha débeda de cáseque 7 millóns de euros, e, en catro anos fomos capaces de reducila até os 3.5 millóns. Non estiveron os gobernos do PP precisamente cheos de virtudes en canto á contas se refire. Lembrando tamén que no derradeiro Pleno quedouse en facer un traballo previo neste sentido, como non se fixo apoiamola.

A segunda foi unha moción relativa a necesidade de coordinación entre as distintas administración en materia social.

Entre outras cousas decía que os concellos están a ter entre os seus cometidos a atención ás persoas dependentes na modalidade de axuda no fogar que se cofinancia até o de agora a través do denominado plan concertado. Pedían:

Demandar do Goberno Central a blindaxe do investimento que aporta a Galiza.

Demandar o financiamento do 50% do custe do servizo.

Estabelecer mecanismos de coordinación entre todas as administracións (Concello, Deputación e Xunta, para estabelecer liñas craras de financiamento dos servizos sociais.

Pór en marcha mecanismos para axilizar os pagamentos aos concellos. Permitir abonos trimestrais do servizo de axuda no fogar para os dependentes introducidos no sistema a 31 de decembro anterior.

Elaborar unha normativa que flexibilice nos Concellos a aplicación do copagamento dos servizos sociais comunitarios básicos e específicos.

Esta moción foi aprobada cos votos do PP e de INTA, votamos en contra o BNG e o PSOE porque:

O primeiro que pensamos ao ler a moción que presentan foi que menudo papelón lle tocou xogar sr. Reinoso. Defender o indefendíbel. Aínda lembramos a sua cara, de susto ou de incredulidade cando na derradeira sesión da comisión de facenda falamos dos recurtes da Xunta nas axudas do plan concertado. Presentar agora esta moción, parece una tomadura de pelo. Pero el non ten a culpa, estamos convencidos que fixo alguna chamada ao remate da reunión para confirmar os datos que alí se fixeron públicos, e mandaronlle este texto, para tratar de sair do paso e ao mesmo tempo deixalos, aos tres concelleiros do PP, co ¨cú ao aire¨. Con ela queren botar balóns fóra e non asumir as suas responsabilidades. A realidade é teimuda e non se poden escudar nos recurtes estatais, que son certos, para escaquearse das suas responsabilidades. Canto máis recurte o Estado máis debería apoiar a Xunta se de verdade pensan que os servizos sociais son un piar básico da nosa sociedade. "Xa vemos o grao de compromiso de Feijóo cos concellos: para afundilos un pouco máis".

Galiza está a cola do estado en apoios a lei de dependencia, esto é así por moito que queiramos despitar a cidadania coa presentación desta moción.

Hai exemplos dabondo do que estamos a decir… O nivel de usuarios non descende, senon que aumenta, até o punto de que hai concellos con lista de espera.

«O PP prioriza o modelo de dúas velocidades a do eixo atlántico frente ao resto». Porque como coñece, aprobaron a financiación de 110 plazas en residencias da terceira idade da zona das Rías Baixas deixando crara esa discriminación frente a zonas menos desenvolvidas e máis envellecidas.

«Se a Xunta non incrementa a súa parte na cofinanciación dos servizos sociais, corremos o risco de deixar de prestar o servizo». E que ademáis o anunciaran tan tarde xerou uns gastos que ao mellor non poderán ser cubertos polos concellos, xa que os orzamentos están prácticamente executados.

Haberia que lembar tamén que aínda que no concello nos fagamos cargo da prestación do servizo, a lexislación vixente non obliga ás administracións locais a asumir este tipo de servizos, que son competencia autonómica.

Sr Alcalde, nós, desde o BNG, imos animalo para que valore reclamar no xulgado, a cantidade que Chantada vai a percibir de menos, para que nos sexan devoltas ao Concello, para poder seguir a prestar o servizo. Escomezando por elaborar un informe sobre a situación do servizo porque haberá que coñecer a situación real de cada un dos usuarios. Co recorte das axudas autonómicas, o Concello, ao mellor, non pode asumir o custe que supón atender estas persoas. Non falamos de camiños, de cemento, senón de programas de intervención con persoas.

Sabe o que pensamos nós?. Pois que a política do PP, nestes anos no goberno galego, traduciuse en recortes, privatización e desmantelamento dos servizos públicos básicos.

Entre 2009 e 2011 (orzamentos iniciais) recortáronse 189 M€ en Educación aos que hai que sumar os 12 que se anuncian para 2012: en total, máis de 200 M€ menos!

En Sanidade entre 2009 e 2011 recortáronse 221 M€ aos que hai que sumar os 16 que se anuncian para 2012: en total, 237 M€ menos!

En materia de emprego e protección social, entre 2009 e 2011 recortáronse 45,5 M€ aos que hai que sumar aínda os 23 que se reducen en 2012. En total, 68,5 M€. E así seguido.

É esta a blindaxe do gasto social da que fala o PP?

ROGOS E PREGUNTAS:

Sabe vostede que están en fase de aprobación, os orzamentos da Xunta para o ano 2012?

RESPOSTA DO ALCALDE: Sí

Sabe vostede a canto ascende a cuantia que se vai aprobar para Chantada?

RESPOSTA DO ALCALDE: 0 euros. Contestámoslle que 56.000 euros, tampouco é moito

Sabe vostede donde ten pensado investir a Xunta esas cantidades? NON HOUBO RESPOSTA

Contestámoslle que:

3.642.87 euros en Rede Natura

52.326,52 euros para camiños en Esmoríz que haberá que agredecerllos ao Sr. Viana, Xefe de Gabinete da Consellaria do Medio Rural.

Coñece vostede a frase ¨O noso traballo vai a consistir en acadar recursos económicos para Chantada como prioridade¨?

Que fixo entón neste sentido para que Chantada teña só eses investimentos?

RESPOSTA DO ALCALDE: está en marcha o proxecto de aforro enerxético a pesar da perda de subvencións do INEGA do seu goberno, como nas piscinas, non nos lamentemos.

Á vista de todas estas cuestións o Grupo Municipal Nacionalista vaille facer una proposta a modo de ROGO:

Dirixirse á Xunta de Galiza cunha emenda a ditos orzamentos, polo que a Chantada se refire, feita coas propostas que a propia Presidenta do PP de Chantada fixo no seu dia cando o Goberno da Xunta estaba formado pola coalición entre o PSOE e o BNG, daquelas pediu un segundo xulgado para Chantada, unha residencia, un segundo equipo de garda no PAC, Nova depuradora, Obradoiro de emprego, etc.

O Sil e a Ribeira Sacra, ameazados por obras colosais para facer unha nova central eléctrica

2011-11-07T01:06:00.000Z

Nova tirada de aquí.

Cartaz electoral de 1989

O grupo ecoloxista Adega denuncia unha macroobra que vai destrozar o Sil e a Ribeira Sacra para facer unha nova central eléctrica. Nun comunicado, Adega di o seguinte:

"Gas Natural-U. Fenosa vén de iniciar os trámites para a construción doutra central reversíbel na Ribeira Sacra, a de "Edrada-Santo Estevo" de 763 MW, entre os encoros de Santo Estevo (Sil) e Edrada (Mao). O proxecto requerirá de faraónicas obras para furar o canón do Sil cun túnel de 5Km, un pozo de 450m e unha central en caverna co volume dun barrio de vivendas de 10 pisos a 120 m de profundidade no macizo. Se o proxecto vai adiante, unirase aos de Belesar III e Os Peares III, tamén de Fenosa e Santo Estevo II e Santa Cristina, de Iberdrola, todos na bacía Miño-Sil, a máis sobreexplotada de Europa con máis de 100 aproveitamentos hidroeléctricos. É doutra herdanza do franquismo xa que deriva dunha concesión de 1951 por 99 anos para o "aproveitamento hidroeléctrico integral" do río Mao. E ben que o aproveitan con todo "atado y bien atado" por cen anos!
A zona na que están proxectadas as obras -concello de Parada de Sil- sitúase nunha área proposta para formar parte da Rede Natura 2000 (Xunta de Galiza-Ibader, 2008) con nada menos que 18 hábitats protexidos pola Directiva 92/43 CEE, 4 deles prioritarios: 4020* Breixeiras húmidas; 91E0* Bosques aluviais con Alnus e Fraxinus, 3170* Charcas temporais mediterráneas e 6230* Pradarías con Nardus sobre substratos silíceos. Alén disto, na área localízanse tamén 24 especies incluidas no Catálogo Galego de Especies Ameazadas, incluidas 4 consideradas en perigo de extinción: a aguia real (Aquila chrisaetos) que ten xusto nesta paraxe do canón do Sil un dos núcleos reprodutivos máis occidentais da Península; o milano negro (Milvus milvus); a cerceta (Anas crecca) e a agacha (Gallinago gallinago).
Gas Natural-Unión Fenosa argumenta que o proxecto ten como obxectivo "almacenar excedentes" de enerxía para liberalos cando hai máis demanda. Isto faise bombeando auga dende o Sil ao encoro de Edrada (5Km) onde se acumula para logo turbinala. A realidade, nen sequera ocultada no documento é que preténdese "bombear para absorber o exceso de producción sen reducir a produción eólica ou parar as térmicas". Ou sexa: que en lugar de reducir a oferta "apagando" térmicas (e consecuentemente, emitindo menos CO2) ou desenchufando muíños cando a demanda é baixa (e, obviamente, vender menos), seguen producindo a todo gas e acumulan os excesos. Esta enerxía acumulada en forma de auga no encoro superior, turbinarase logo cando o prezo do Kw estea máis alto. Noutras palabras: especulan coa enerxía no mercado. Dase tamén o paradoxo que a enerxía "suxa" das térmicas ou nucleares reconvírtese, por este procedemento en enerxía limpa e xenerosamente subvencionada con cartos públicos. É unha "lavaxe" de megawatios suxos en limpos con gorentosas plusvalías para as empresas en todo o proceso.
Outras das excusas para xustificar estes "investimentos" é promover tecnoloxías de xeración "limpas" para cubrir a demanda do estado. Como acabamos de ver, a operación de "lavaxe" é todo menos limpa e por outra banda, no estado hai unha capacidade de xeración que supón case o duplo (potencia total instalada) da demanda máxima. E en termos de suficiencia enerxética, cómpre lembrar que Galiza é excedentaria na produción de electricidade, que se exporta fóra, curiosamente através de operadoras que tributan en Madrid ou o País Basco. Outro motivo que G.N.-U. Fenosa expón no seu informe para xustificar o proxecto é "estabilizar e garantir o subministro". Pero non era este un dos obxectivos do Decreto do Carbón? Trátase máis ben de "estabilizar e garantir" os seus indecentes beneficios a costa da desfeita do noso patrimonio natural.
Tanto esta obra como as outras centrais reversíbeis proxectadas ou en construción no Miño e Sil son para ADEGA un inmenso timo e unha estafa argallada polas eléctricas coa cooperación necesaria das administracións, cómplices dun inmenso timo, da malversación descarada de fondos públicos e da desfeita ambiental. O Ministerio de Medio Ambiente, Rural Mariño debe manter a súa decisión de non autorizar novos aproveitamentos nas bacías da súa competencia, como llo reclamou por unanimidade o Senado. Non se trata só de non facer máis encoros, senón de reducir a insoportábel presión hidroeléctrica sobre a Ribeira Sacra, impedindo que estes faraónicos proxectos deterioren para sempre unhas paisaxes, uns hábitats e un patrimonio irrepetíbel. Así o recomenda a Directiva Marco da Auga e fica recollido na Lei de Defensa dos Ríos Galegos. Non tiña a Xunta que dicir tamén algo ao respeito?"

O BNG DE LUGO-SUL RECLAMA GARANTIR OS SERVIZOS SOCIAIS DENDE OS CONCELLOS.

2011-10-31T17:44:00.001Z

As políticas doutras administracións, máis antisociais canto máis forte é a crise económica, esixe a oposición firme dos concellos e o compromiso na atención aos sectores da cidadanía máis vulnerábeis.

O Consello Comarcal do BNG de Lugo-Sul que integra as comarcas de Quiroga, Lemos e Chantada, reunido cos alcaldes e concelleiros do BNG do seu ámbito acordou por unanimidade:

1. Expresar publicamente a preocupación pola grave situación financeira dos concellos diante dos recortes económicos que están a efectuar as outras administración e que repercuten moi negativamente nas facendas municipais postas en moitos casos ao borde da creba.

2. En consecuencia o BNG comprométese, sexa desde o goberno ou desde a oposición, coa viabilización da suficiencia económica dos concellos para o mantemento dos servizos esenciais á cidadanía, especialmente os servizos sociais.

3. O compromiso do BNG para enfrontar as dificultades derivadas da crise que non causaron nin os cidadáns nin os concellos pero que ambos sofren con especial dureza, abrangue dende o apoio e impulso as iniciativas para forzar a remuda das políticas antipopulares dos gobernos central e autonómico até a reforma da fiscalidade local e no entanto, á actualización razoábel paliando no posíbel a regresividade da maioría dos impostos e taxas que a compoñen e que polo xeral non cobran máis a quen máis ten.

PP e PSOE OUTRA VEZ XUNTOS NA REDUCIÓN DO NÚMERO DE DEPUTADOS

2011-10-18T12:31:00.000+01:00

A súa proposta de reducir o número de deputados é profundamente antidemocrática e demagóxica, utilizando a coartada da falsa austeridade.

Eses mesmos partidos que propoñen reducir o número de deputados votaron no Parlamento galego contra unha iniciativa do BNG en favor da eliminación das Deputacións. Ou que decir do plus de altoscargos, que acaba de anunciar o goberno do PP que vai manter nos vindeiros orzamentos.

Eses mesmos partidos están en contra de reducir o gasto militar ou eliminar ministerios que solapan competencias autonómicas. E, por suposto, en contra de eliminar as axudas á Igrexa católica.

A chave para a democratización do Parlamento non está, claro é,na redución do número dos deputados, senón na reforma da lei eleitoral, de maneira que esta sexa verdadeiramente proporcional e que teña a comunidade autónoma como circunscrición e non a provincia.

Esa reforma sería a que convertería o Parlamento nunha Cámara fielmente representativa da vontade popular, o que está lonxe de acontecer agora. O bipartidismo non é unha maldición bíblica: é o produto de leis cuxa aplicación (ao sobrerrepresentar aos partidos hexemónicos) non permite reflectir acaidamente a vontade dos cidadáns.

Unha fórmula de aforro para os que predican a austeridade é a desaparición de propaganda electoral subvencionada e máis presenza nos espazos informativos de todas as forzas políticas que concorren ás eleccións.

Para a calidade da democracia non abonda con votar poder votar cada certo tempo, “é necesario promover novas formas de participación” na relación das institucións políticas cos cidadáns.

Resumo pleno 10 de outubro

2011-10-13T12:57:00.000+01:00

Aprobouse a acta do pleno anterior cunha pequena corrección en canto ao nome dun Concelleiro.

Ponto 3.- Aprobación de solicitude de operación de endebedamento ao Instituto de Crédito Oficial (ICO) para cancelación de débedas con proveedores e autonomos.

Aprobouse por unanimidade. O BNG fixo unha proposta de acordo en canto ao financiamento dos Concellos, que foi aprobada igualmente por unanimidade, que imos transcribir integramente.

Como deixamos de manifesto na Comisión Informativa do xoves 6 de outubro, o noso grupo vai apoiar a solicitude de operación de endebedamento ao Instituto de Crédito Oficial para poder facer fronte ao pago de facturas debidamente aprobadas polo Concello…Non me vou extender nas condicións deste digamos ¨préstamo¨ porque son de sobra coñecidas por todos nós…Estes días só falamos de ICO, de cartos, de débeda, de pagos…Pero hai algo que sí nos gustaría decir, unha cuestión que sempre que hai algún tipo de debate ao respeito, é decir, cando falamos de cartos, o BNG aproveita a oportunidade para volver a insistir sobre o xa tristemente famoso sistema de financiamento local.

¿Non lles parece paradóxico que o Concello teña que devolver uns 400.000 € por mor das famosas devolucións das liquidacións negativas da participación nos ingresos do Estado e sexa o mesmo estado o que nos permita endebedarnos a través dun crédito cuxos fondos salen desa mesma participación?.

Estamos certos cando decimos que o actual sistema de financiamento das entidades locais abócanos hoxe non só á minoración dun importante montante dos ingresos dos concellos senón, como xa comentei, a devolución desas liquidacións, pondo en perigo o mantemento dos servizos públicos locais e á quebra económica e existencia dalgúns concellos.

Os efectos da crise, sumada a insuficiencia financeira crónica dos concellos, constitúe unha mestura explosiva que está a provocar dificultades para atender os servizos públicos

Este modelo de financiamento local, que subordina aos concellos a unha existencia de sobresaltos e angustia económica, afecta tamén á participación da Xunta de Galiza na distribución dos recursos e emprega criterios discriminatorios co noso país ao non ter en conta factores como a dispersión dos núcleos de poboación e o avellentamento, factores estruturais que impiden un axeitado modelo de financiamento ás administracións públicas locais.

Non existen medidas reais para superar esta grave situación, simplemente exixen a devolución de xeito mecánico e administrativo, levando a cabo medidas económicas que prexudican aos concellos e a sociedade en xeral, familias, traballadores e traballadoras. Nós cremos que debe estabelecerse de xeito urxente un aprazamento nas devolucións, condicionandoas en todo caso a que non se poña en risco a suficiencia financeira dos concellos para atender servizos públicos básicos, e tamén unha revisión a fondo do sistema de financiamento local.

Os concellos galegos, por suposto Chantada entre eles, representan aproximadamente o 6,5 % da poboación do Estado español, receben un 5,27% da participación nos ingresos do Estado. Mentres os concellos de Galiza receben 176,54 euros por habitante, a media no conxunto do Estado recebe 221,07 euros.

Así, queda patente que o financiamento dos concellos desde o Estado é insuficiente e inxusto: só ten en conta a poboación (75%) e o esforzo fiscal (25%) e non ten en conta que os custos dos servizos en Galiza, por suposto tamén en Chantada, son máis altos que no resto do Estado pola dispersión e o avellentamento da poboación. Neste sentido cómpre recordar que Galiza conta coa metade dos núcleos de poboación do Estado: 36.000; e que a dispersión encarece os custos da prestación dos servizos.

É necesario reformar o financiamento local e incrementar a contía da participación nos ingresos do Estado. Así, débese integrar plenamente a transferencia da participación nos ingresos do Estado nos orzamentos da Xunta de Galiza, e esta transferencia deberá ter en conta o maior custo dos servizos en Galiza.

Por iso, desde o noso Grupo imos propor a adopción dos seguintes

ACORDOS:

Instar á Xunta de Galiza

1. A que demande do Goberno do Estado a elaboración un Plan que garanta o gasto corrente aos concellos e a acordar unha moratoria no pagamento das liquidacións negativas das cantidades recibidas da Participación de Ingresos do Estado (PIE).

2. A que, así mesmo, demande do Goberno do Estado a reforma urxente do financiamento local, de maneira que o novo modelo incremente a contía da PIE, e dita participación dos concellos galegos se integre plenamente nos orzamentos da Xunta de Galiza. Así mesmo, demandarase que o novo modelo teña en conta o maior custo dos servizos en Galiza, derivado da dispersión dos núcleos e do envellecemento da poboación.

3. Dar conta deste acordo ao Goberno da Xunta de Galiza e aos grupos parlamentares do Parlamento de Galiza.

_______________________________________________

Aprobouse por unanimidade a moción que apresentamos ao respeito do mantemento de camiños e estradas do Concello, xa coñecida porque está publicada no noso muro desde hai días.
O PP presentou duas moción pola via de urxencia (que foi aprobada), unha para o arranxo dunha pista no lugar de Formaríz, Parroquia de Vilauxe, que foi aprobada por unanimidade.
A outra relativa á situación financieira e de sostenibilidade económica do Concello, así como a necesidade de elaborar un Plano Municipal de Eficiencia co fín de analizar, para mellorar, a estructura organizativa do Concello, melloramento da técnica orzamentaria, incidir no cumplimento do principio orzamentario, políticas de austeridade, cumprimento de prazos nas tramitacións, sobre o saneamento das contas e solicitude de auditoria ao consello de contas. Desde o grupo de goberno se propuxo un acordo para todos os grupos que foi aceitado consistente en facer todo ese traballo ao longo dos vindeiros, dias, xuntanzas periódicas de todos os portavoces, busqueda de solucións, e se non quedamos contentos, auditoria ao Consello de Contas. Aprobouse por unanimidade.

ROGOS E PREGUNTAS. (BNG)

1.- A Deputación de Lugo, hai uns meses, cedeu cinco marquesiñas para a espera de usuarios de transporte público. A ubicación das mesmas foi decidida polo goberno anterior. Estan todas colocadas?. Cambiouse alguna ubicación?

RESPOSTA ALCALDE: Pensa que están todas colocadas e nos lugares indicados

2.- Na pista que transcorre entre Quinzán da Vila e Argozón, realizada por TRAGSA a través dun Plan da Conselleria do Medio Rural, houbo certos problemas na súa construcción (foxos tapados, mal asfaltado, etc). O Concello dirixiuse, no seu momento, tanto a Conselleria como a empresa constructora para arranxar as deficiencias detectadas e se estas non eran subsanadas non se recepcionaria a obra. Teñen alguna nova a este respecto?. Recepcionouse a obra?

ROGO: Dirixirse a Conselleria para ver de buscar alguna solución?

RESPOSTA DO ALCALDE: Agradece a iniciativa porqué así, tal e como se comenta na pregunta a obra non se debería recepcionar. A recepción non está feita por parte do Concello. Fará as xestións pertinentes para saber que pasa. Non ten mingunha novidade ao respeito.

3.- No Monte de Moreiras, no límite entre Chantada e Rodeiro, nas faldas do Faro, estase a construir unha granxa de porcino. Algúns vecinos fixeron alegacións contra esta construcción por temor a contaminación de acuíferos, e incluso agora pode estar invadindo un camino público. ¿Qué sabe desta tema?. Estase controlando esta construcción?. Qué información nos pode dar ao respeito?.

RESPOSTA DO ALCALDE: Non sei decir, para dar a licenza definitiva teremos que facer as indagacións oportunas.

4.- Porque non se están a publicar na páxina web do Concello as actas dos plenos aprobadas até este momento?.

RESPOSTA DO ALCALDE: Non haberá ningún problema para que así se faga no futuro.

5.- No derradeiro pleno de setembro entregámoslle unha proposta de regulamento de Participación Veciñal para o seu estudo. ¿Fíxose?.

RESPOSTA DO ALCALDE: Xa lle ¨din varias voltas¨ e hai cousas que non nos convencen.

6.- Fixo alguna xestión ao respeito de mancomunar algún servizo con concellos limítrofes como quedou de facer no pleno anterior?

RESPOSTA DO ALCALDE: Falou co Tenente-Alcalde de Monterroso, cos Alcaldes de Antas, Guntín, e segundo eles ainda están en ¨pañais¨. Comentáronlle que pola dimensión de Chantada non se dirixiran a él no escomenzo das conversas. Seguen a estudar o tema da mancomundade con todo detalle e detenimiento.

7.- O paseo fluvial carece nestes momentos de luz. Estase a levar a cabo alguna xestión ao respeito?

RESPOSTA DO ALCALDE: Xa está a funcionar.

8.- ROGO: Arranxo de columpios na zona recreativa do Sangoñedo.

9.- No POS da Deputación decidiuse por parte do goberno anterior levar a cabo o arranxo da praza do Grupo Caixa de Aforros. No seu día tamén se decidiu que a licitación e adxudicación, para aforrar trámites administrativos, se fixera por parte da propia Deputación. Sabemos que esta ao final foi feita polo Concello, mediante un negociado sen publicidade, e vimos que non foi convidada ninguna empresa de Chantada. Hoxe mesmo soupemos dunha empresa en concreto que levou a cabo despedimentos. Que foi o que pasou?. A que se debeu esta decisión?...

INAUDITA RESPOSTA DO ALCALDE: Encargouse un funcionario do expediente e outro da licitación.

A resposta do noso grupo foi ¿Cómo?. Esa responsabilidade cédese a un funcionario?

- Aprobouse por unanimidade un recoñecemento extraxudicial de crédito (factura) con cargo a recursos propios por importe de 841,87 euros a laboratorios de biotecnoloxía.
- Aprobouse por unanimidade o Plano de Saneamento financieiro (recurtes de gastos do Concello), condición indispensable para poder optar ao crédito do ICO.
- Moción de INTA sobre o servizo da Fundación Preescolar na casa. Aprobouse por unanimidade

Vaia por diante o noso apoio a esta iniciativa, o noso rexeitamento á decisión da Xunta de Galiza de recortar as axudas a este programa e lembrar, que este programa naceu en Lugo no ano 1977 e xa serve como modelo para o desenvolvemento educativo para outras nacións europeas con características poboacionais e demográficas semellantes a Galiza”. Desde a propia Fundación Preescolar na Casa díxose que “nestes tempos de crise temos que entender que a educación, os servizos educativos non son un gasto. Todo o contrario, son o mellor investimento que se pode facer de cara ao futuro” e deben de ser “as institucións públicas as garantes do mantemento de todos os servizos de benestar social tal e como é Preescolar na Casa, que atende a familias, fundamentalmente, no ámbito do medio rural”.

Como saben , moitas nais e pais deste País asinaron un manifesto en apoio desta iniciativa, o manifesto ímosllo entregar para que se queren o leamos neste pleno e o apoiemos desde a Corporación.

Pero debémoslle decir que tomen exemplo da súa propia iniciativa, é decir, acabamos de aprobar un plano de sanenamento para facer fronte á operación de endebedamento a través do ICO, nel se fala de rescisión de contratos de persoal, pois ben, cando haxa que levar esto a cabo, se pense nesta moción, na filosofía e no fondo desta moción, e non fagan despedimentos en aquelas áreas que comprometan o benestar da nosa poboación, estoume a referir aos servizos sociais, axuda no fogar, xantar a domicilio, podoloxía, educación familiar, centro de información á muller, etc.

Piñeiro defende a necesidade dun novo Centro de día para Chantada

2011-10-06T13:46:00.000+01:00

NÓS-UP anuncia que O Piloto será homenageado na XI ediçom do Dia da Galiza Combatente

2011-10-05T12:07:00.000+01:00

Fonte orixinal (aqui).

O último guerrilheiro galego antifranquista José Castro Veiga, popularmente conhecido como Piloto, centrará o Dia da Galiza Combatente 2011, instaurada por NÓS-UP em 2001.

Sam Fiz de Asma acolhe atividades

O ato central terá lugar no cemitério de Sam Fiz de Asma, em Chantada, onde estám os restos do combatente galego abatido pola Guarda Civil 10 de março de 1965.

Sob a legenda Piloto exemplo de coragem, tenacidade e resistência NÓS-UP realizará um comício domingo 9 de outubro às 13 horas.

Intervirám o especialista na guerrilha galega antifranquista Xaquín Yebra Pimentel, Francisco Martínez López "Quico", guerrilheiro antifranqusita que combateu no grupo do Giróm, Laura Guisantes em nome de BRIGA, e o porta-voz nacional de NÓS-UP Alberte Moço.

A iniciativa contará com recital poético e posteriormente terá lugar um jantar de confraternizaçom.

Editada biografia do Piloto

NÓS-UP editou um caderno de 36 páginas com a biografia do Piloto que está sendo distribuido a 1€ e que após o dia 11 de outubro será disponibilizado em formato digital.

Autocarro do Sul

NÓS-UP freta autocarro para facilitar assistência. Partirá às 8.30 horas de Salvaterra com paragens em Ponte Areias (8.45h), Porrinho (9h), Vigo (9.15h) e Ponte Vedra (10h).

O cartom pode ser adquirido por 8€. Para mais informaçom nacional@nosgaliza.org ou telefonando a 669 778 474.

2011-10-05T10:47:00.001+01:00

Ver "Renovación rúa Caixa de Aforros Chantada 4 10 2011" en YouTube

RESUMO PLENO 12 de Setembro

2011-09-18T21:01:00.000+01:00

Como quedamos, imos facer un resumo do Pleno do día 12 de setembro, o primeiro Pleno Ordinario da lexislatura. Despois de cáseque tres meses, os asuntos a tratar non eran de ¨vital importancia¨ para Chantada. O Mellor, sempre ao noso modo de ver, foron os rogos e as preguntas…

1.- Se aprobaron as actas anteriores cunhas correcións no tocante as dietas, quedaron aprobadas as asimiladas ao grupo II da administración.

2.- Propuxemos como Concellos no Consello Territorial da Propiedade Inmobiliaria aos vecinos de Taboada, Carballedo e O Saviñao, ao non poder votarnos a nos mesmos.

3.- Como representante do Concello no Consorcio Provincial de Lugo para a prestación do servizo contra incendios e salvamento quedou nomeado José Manuel Ledo. Na votación para aprobar esta designación o resultado foi José Manuel Ledo: 8 votos (BNG, PP e PSOE) fronte ao candidato de INTA, Manuel Varela, 5 votos.

4.- Fixáronse coma días festivos para o ano 2012, por unanimidade da Corporación, o día 28 sw agosto (Festa da Empanada) e o 18 de outubro (San Lucas).

5.- Bonificouse nun 95% o ICIO para unha obra de rehabilitación no Casco Histórico co fin de seguir a promover este tipo de iniciativas para revalorizar e promocionar dita zona.

6.- O Concello de Villamarín solicitou o apoio do noso Concello para que se reanuden as obras dun tramo da autovía Lugo-Ourense. No mes de maio, desde o BNG, a través dunha moción, aprobada por unanimidade, pediramos que se reanudaran as obras de ¨toda¨ a autovía, polo que, o acorde que lle imos trasladar ao Concello de Villamarín vai nese sentido, apoioamos a reanudación de toda a obra, non só do tramo que pide dito Concello.

Tamén acordamos, para tratar no vindeiro pleno, volver a pedirle ao Ministario que reanude esas obras, dunha vez.

7.- Aprobouse por unanimidade o cambio de trazado dun camino no lugar de Xillán (Requeixo)

8.- ROGOS e PREGUNTAS:

PREGUNTAS BNG:

1.- Preguntamos porque Chantada non está a liderar ninguna iniciativa para promover unha mancomunidade de Concellos, ao igual que se está a facer na comarca da Ulloa, incluindo a Taboada, que forma parte da nosa comarca natural e tendo en conta que a Xunta de Galiza anunciou que para o ano 2012 hai liñas de axudas (uns 400 millóns de euros) para concellos que teñas algún servizo mancomunado.

RESPOSTA DO ALCALDE: ¨ a verdade e que me pillou un pouco en fora de xogo¨, podemos integrarnos na que xa está en marcha, ou promover outra con Carballedo, con outros da Riveira Sacra, etc. A Deputación, parece, que non lle gusta esta iniciativa.

2.- Preguntamos pola paralización das obras da traída de augas que se está a construir en Requeixo.

RESPOSTA DO ALCALDE: Efectivamente están paralizadas mentras non haxa autorización de Urbanismo por estar situada en Rede Natura, xa empezamos os trámites.

3.- Preguntamos pola cuantia que se está a aplicar as sancións de tráfico no Concello, tendo en conta que existe unha ordenanza municipal donde se regulan as mesmas, e as cantidades que se están a aplicar (200 euros, por exemplo) non veñen reflectidas en dita ordenanza.

RESPOSTA: Hai un regulamento superior, que é o que hai que aplicar, o Regulamento Xeral de Circulación (Ministerio do Interior).

Pola nosa parte decimos que, entón de que vale facer ordenanzas municipais

ROGOS BNG:

1.- Que ao igual que se fixo mo encoro dos Peares, cun convenio entre a Xunta e Gas Natural- Unión Fenosa, se intente, como nos consta que xa fixo vostede na sua anterior etapa como alcalde, e igualmente no anterior goberno municipal, con bastante pouco éxito, por certo, un convenio de similares características para que as Residencias do Encoro de Belesar se podan rehabilitar para algún cometido similar.

COMENTARIO DO ALCALDE: Estase a traballar para poder vicular alguna inicitiva coas licenzas de obra da amoliación do encoro.

2.- Fixemoslle entrega ao alcalde dun borrador de regulamento de participación vecinal para posible aplicación unha vez estudado polo goberno, asociacións, etc e para a súa aprobación.

3.- Pedímoslle tamén que se levara a cabo a limpeza de maleza do camino que vai desde a Ponte a Quintela.

10 questons sobre o 22 de maio em Chantada.

2011-05-25T16:42:00.000+01:00

Antom Fente Parada.

Na imagem Susana López Abella, actualmente com Beatriz Mato na Junta da Galiza; Ramón Barreiro, defenestrado politicamente após perder contra Feijoo na carreira do PP pola Junta e de nom alcançar a presidência da Deputaçom de Lugo; Alfredo Suárez Canal, ex-conselheiro de Medio Rural; e Manuel Lorenzo Varela, antigo alcaide polo PP e deputado provincial por esse partido que votara contra o cobro do cánon e que agora lidera INTA, vencedora sem ambagens das eleiçons do 22 de maio que chegou a disputar-lhe o concelheiro número 13 ao PP. INTA obteve finalmente 5 vareadores, o BNG 3, o PP 3 e o PSOE passou de 4 a 2 vareadores nom alcançando nem os 1.000 apoios.

1º) A direita chantadina alcança uns resultados sem parangom desde 1991, precisamente quando a direita se esgazara também em duas candidaturas. Os "independentes" da direita chegam até onde as siglas do PP nom chegárom nunca e mobilizando ao eleitorado como nunca. A soma do PP e de INTA (que nos passados comícios tinham 6 vareadores como PP) é de 8 vareadores (1.292 votos PP e 2.401 voto INTA).

2º) Esta vitória da direita produze-se num quadro em que a ascensom da extrema-direita em todo o Estado (os melhores resultados do PP na história) convida a pensar que muita gente votou em chave de estatais e que um grande número de tradicionais votantes do PSOE virou para a direita, ao tempo que outros somárom-se à abstençom para castigar nestas "primárias" ao PSOE pola sua política neocon. Destarte em toda a Europa regista-se umha defenestraçom continuada da Terceira Via enquanto sobe a direita liberal e a extrema-direita xenofóbica: os Auténticos Finlandeses, Marine Le Pen ou Soares Coelho som exemplo disto perante a caída de Papandreu, Zapatero ou Sócrates.

3º) A abstençom revela em muitas mesas que a participaçom, longe do discurso tradicional, pode favorecer à direita. Existiu nesta pequena abstençom em Chantada (em torno ao 20%) um bom número de jovens que nom votárom e que som aderentes da esquerda e, nomeadamente, do BNG. Outros que nunca votariam PP sim aderírom ao projecto de INTA.

4º) O voto-poder mostra-se mais importante do que, em princípio, se julga nomeadamente no rural que segue a ser o grande handicap do BNG de Chantada, especialmente mesas como Nogueira ou Líncora (6'67% dos votos e 9'31% dos votos respectivamente) face outras mesas rurais como Sam Fiz (22'32%), Muradelhe (23'72%) ou Laxe (25%). INTA raramente chega ao 40% nas mesas da vilta enquanto supera essa percentagem, por vezes com amplitude (sem chegar nunca a 50%) nas mesas do rural agás em Adá e Sabadelhe. A soma de direita no rural supera sempre 60% dos sufrágios agás em Mariz, Laxe e Adá.

5º) As siglas PSOE som umha carga engadida a dia de hoje. As diferenças do PSOE chantadino e a sua constante e contínua descomposiçom botárom por terra umha excelente legisltura no capítulo de gestom e inversons. Está claro que nom avonda com isto pois passárom de 1864 votos a 966 votos num duríssimo castigo do eleitorado. Só recebírom os vareadores que dá a alcaldia historicamente esteja quem esteja nela: 2.

6º) O candidato mais valorado na vila e entre a mocidade foi sem dúvida Ildefonso Pinheiro, mas a lousa de governar até o último dia com o PSOE provocou que o BNG nom for quem de aproveitar a queda do PSOE como sim aconteceu noutros concelhos como Ponte Vedra ou Teu. Em todo caso, o BNG recebeu apoios novos com respeito a há quatro anos perdendo votos de 2007 a prol de INTA e da abstençom e ganhando alguns do PSOE, do PP e de novos votantes. Na vila os resultados do BNG som francamente bons e entre a mocidade ainda melhores.

7º) Vistos no contexto galego os resultados do BNG chantadino som excepcionais. Mantém a sua representaçom, perde pouquíssimos votos (mas o censo baixou em mil votos, se bem subiu a participaçom), num contexto onde nom existiam "governos amigos" e onde as diferenças com o PSOE, que incumpriu o pacto durante toda a legislatura, eram sobradamente conhecidas. Aliás, o BNG passa a ser a segunda força mais votada e principal alternativa para além de cabeça da oposiçom. Nom é difícil adivinhar um processo de descomposiçom e reorganizaçom do PSOE que o fagam voltar a sua situaçom tradicional (1 concelheiro) nem um apoio do PP a INTA que poda provocar umha "limpeza" no PP (solicitada já encubertamente por Manuel Lorenzo Varela na comparecência em Televinte do domingo) para umha posterior "reunificaçom" onde o PP passe a ser INTA mantendo apenas as suas siglas.

8º) O ciclo de Manuel Anxo Taboada na política municipal tocou a sua fim ao tempo que a cabeça de Susana López Abella pende dum fio, se bem os excepcionais resultados do PP na Galiza nom fam apremiar a "anexom" de INTA na direcçom do PPdG.

9º) Manuel Lorenzo Varela, após deixar o concelho endividado em mais de sete milhons de euros, com a obra da rua Xoán XIII e a sua financiaçom com Aquagest e com a ruinosa negociaçom do eólico volta a ser alcaide. As redes clientalares, o tu a tu e a campanha casa por casa som muito mais eficientes que a difamaçom e a campanha suja do PP ou que a cordialidade e a campanha "informativa" do BNG. Quanto ao PSOE, a sua campanha praticamente nom existiu em grande parte pola guerra interna que sofre este partido entre os antigos independentes, que controlam o aparato (Surribas, Neira, Taboada, etc.), e os socialistas chantadinos históricos (Maridora, Gisi, etc.).

10º) Com participaçom no governo, com umha gestom impecável e com umha valoraçom do candidato excelente o BNG chantadino nom pode mostrar-se satisfeito ainda quando as siglas BNG nom ajudem precisamente nestes intres muito. Nas passadas passou-se de 1 a 3 e essa barreira parece agora infranqueável. Nom soubemos traduzir a simpatia polo nosso projecto em votos, ainda quando o nosso mitin e a nossa ceia-apresentaçom durante a campanha fossem os mais concorridos (como há quatro anos). No entanto, seria umha leitura embotada nom vermos que somos a oposiçom realmente existente e que isso nos pom numha muito boa situaçom, especialmente na vila, para podermos atingir nas próximas eleiçons mucicipais um excelente resultado que nos permita governar e jubilar dumha vez a velha caste política chantadina que nos conduziu e nos conduzirá muito provavelmente a um beco sem saída. Os vindouros comícios em chave estatal e nacional serám também importantes para ir vendo a evoluçom do BNG e necessitarám de campanhas cada vez mais coordenadas, extensas e que cheguem a mais e mais vizinhança. A esquerda chantadina avança nom tanto como gostariamos muitos, mas a sua ascensom semelha imparável.

O candidato de Susana segundo O Carrabouxo

2011-05-12T20:23:00.000+01:00

AS NOSAS PROPOSTAS

2011-05-12T13:51:00.000+01:00

Se a cidadanía nos da a confianza o día 22 seguiremos na mesma dirección e os nosos compromisos son:

Na administración axilidade, igualdade, equidade e trato amábel completando a implantación da administración electrónica.
Participación veciñal na vida do concello, instauración de orzamentos participativos.
Imposición dunha taxa ecolóxica aos que usan os nosos recursos naturais como o Salto de Belesar e os parques eólicos.
Desenvolvemento do polígono para a creación de emprego e non para fins especulativos.
Continuar e reforzar o estímulo á creación de postos de traballo con beneficios fiscais. A creación de postos de traballo terase en conta na adxudicación de obras.
Plan de servizos de auga e rede de sumidoiros a todas as aldeas de máis de dez habitantes.
Novo acceso o barrio da Ponte dende o mercado gandeiro.
Construción dun centro de día con máis capacidade.
Estímulo ao adecentamento de edificios.
Ofertar actividades deportivas e lúdicas nas parroquias.
Apertura dun colexio durante o verán para os nenos e nenas para actividades de lecer e tempo libre.
Rematar a casa da alameda para o seu uso como biblioteca, oficina de turismo, oficinas municipais.
Elaboración dun mapa turístico dixital que permita identificar na rede a riqueza patrimonial, etnográfica, histórica monumental, paisaxística, etc., así como identificar os estabelecementos hostaleiros, lugares de interese, roteiros.
Promocionar a sensibilización e a educación ambiental
Continuar coas audas para as mozas e mozos que estuden fóra da nosa vila.
Garatizar a cobertura universal de internet.
Continuar co impulso á rehabilitación e seguir coa recuperación e posta en valor do patrimonio histórico artístico e natural.
Apoio incondicional á Feira do Viño, Festa da Sidra, Castañazo Rock, Feira do Gando Frisón, Cultura Fluvial, Folión de Carros, Banda de Música, Casa da música, e a todo tipo de actividade deportiva.

O alto custe do sostemento dos servizos obríganos a continuar con medidas de aforro enerxético, mantenemento, etc

A esquerda chantadina fixo onte oficial a súa candidadura

2011-04-20T16:09:00.000+01:00

FAINOS CHEGAR AS TÚAS ACHEGAS E PROPOSTAS PARA O NOSO PROGRAMA, que QUEREMOS QUE SEJA TAMÉM O TEU PROGRAMA.

Onte fíxose oficial a candidatura definitiva do BNG para as eleicións locais do mes de maio (video de Televinte eiquí). Tamén onte comúnicabase ao público a lista do PSOE e antonte as do PP e INTA. A pesar da fragmentarización aparente da política chantadina estas siglas non responden nen a culturas políticas diferentes, nen a demandas ideolóxico-políticas da sociedade civil organizada e nen sequera a unha sólida cultura cidadá. Eiquí enfróntanse apenas dúas cultutas políticas: dunha banda, a da esquerda galega chantadina, con un programa e proxecto sólido e ben definido (cunha equipa que, a diferenza dos restantes partidos da vila, se mantivo unida durante a pasada lexislatura conquistanto importantes logros); e doutra banda unha cultura política que ten unha concepción patrimonial e clientelar das institucións democráticas.

Eis a candidatura do BNG:

01.- Idefonso Xosé Piñeiro Díaz. (Chantada)
02.- Xesús Mazaira Varela. (O Convento)
03.- Olga Otero Gómez. (Arcos)
04.- Antón Fente Parada. (Sta. Cruz de Viana)
05.- Inés Fernández Porto. (Sabadelle)
06.- Alberto Ledo Moure. (Chantada)
07.- Monserrat Rey ...Saa. (Chantada)
08.- Castor Fernández Rodríguez. (Pesqueiras)
09.- Elvira Montes Vence. (Monte)
10.- Xosé Manuel Ledo Conde. (Sta. Cruz de Viana)
11.- Maria Anxeles Sánchez González. (S. Pedro de Viana)
12.- Maria Laura Vázquez Sobrado. (Chantada)
13.- Xosé Álvarez Bugallo. (Chantada)
SUPLENTES
01.- Carlos Fernández Rodríguez. (Agrade)
02.- Carme González Doval. (Chantada)
03.- Alfredo Pardo Hermida. (Chantada)
04.- Astrid Pérez Gómez. (Chantada)
05.- Ramón Rodríguez Novoa. (O Convento)
06.- Ilda Mera Bayón. (Chantada)
07.- Iban Fernández Rodríguez. (Camporramiro)

FUTURO
CHANTADA
ESQUERDA
REPÚBLICA

GALIZA

SOCIALISMO

ECOLOXISMO

DEMOCRACIA PARTICIPATIVA

DESENVOLVEMENTO

AGRO
FRATERNIDADE MULLER

Adiante CHANTADA, Adiante ILDEFONSO PIÑEIRO DÍAZ, Adiante A ESQUERDA

Bloque Nacionalista Galego

Relacionada:
http://chantadanova.blogspot.com/2011/02/en-chantada-direita-xa-os-seus.html

A esquerda chantadina xa ten o seu candidato

2011-03-22T12:36:00.001Z

FUTURO
CHANTADA
ESQUERDA
REPÚBLICA

GALIZA

SOCIALISMO

ECOLOXISMO

DEMOCRACIA PARTICIPATIVA

DESENVOLVEMENTO

AGRO
FRATERNIDADE MULLER

Adiante CHANTADA, Adiante ILDEFONSO PIÑEIRO DÍAZ, Adiante A ESQUERDA

Bloque Nacionalista Galego

Relacionada:
http://chantadanova.blogspot.com/2011/02/en-chantada-direita-xa-os-seus.html

En Chantada a direita xa os seus candidatos de sempre

2011-02-01T19:26:00.000Z

Os candidatos da direita chantadina xa foron apresentaron e, como non podía ser doutro xeito, a mocidade galeguista e arredista da vila segue sen acreditar unanimemente nos vellos caciques de sempre. Non catro, senón moitos máis son os caciques que levan anos e anos corronpendo as institucións públicas, baleirando o erario público e facendo das institucións públicas un coto privado. Rompamos coa baralla dos que conduciron durante décadas a Chantada a unha encrucillada de decadencia e ao secuestro da democracia real e da participación cidada. Moza, mozo, con eles non temos futuro!!!

O noso candidato é o único candidato galego e de esquerdas dos que concorren nas vindeiras municipais:

Ildefonso Piñeiro alcalde!!!

Descoberta a adega mais antiga do mundo

2011-01-12T18:03:00.000Z

Notícia tirada de aqui. Umha curiosidade para começar o ano 2011 e relacionada com a nossa comarca pola importáncia do seu sector vitivinícola.

Há evidências que o Homem já produzia vinho há oito mil anos, mas os equipamentos de produção vinícola mais antigos que se conheciam tinham apenas cinco mil. Agora, uma equipa de arqueólogos descobriu numa gruta no Sul da Arménia vestígios arqueológicos de uma adega com mais de seis mil anos de idade.

Os vestígios estão dentro de uma gruta que fica no Sul da Arménia, no Cáucaso (Reuters)

“Esta é, para já, a mais antiga adega de vinho, com prensa, cubas de fermentação e vasilhas para armazenamento no local”, disse citado pela AFP Hans Barnard, um dos autores do artigo sobre a descoberta publicado na revista Journal of Archaeological Science. A gruta, que fica perto da cidade de Areni, junto da fronteira com o Irão, já tinha sido notícia em Junho do ano passado devido à descoberta de um mocassim de couro com 5500 anos.

Os artefactos descobertos agora pela equipa internacional de investigadores arménios, irlandeses e norte-americanos dão o panorama geral de como era um unidade de produção de vinho. No local também se identificaram sementes de uva, ramos envelhecidos dos cachos, uvas prensadas, além de copos e taças para beber.

As análises laboratoriais feitas aos resíduos retirados da cuba encontraram pigmentos que só existem nas uvas e nas romãs. As análises às sementes mostraram que as uvas utilizadas são da variedade Vitis vinifera vinifera, a mesma das vinhas de hoje.

“Pela primeira vez temos uma imagem arqueológica completa do que foi a produção de vinho há 6100 anos”, disse o arménio Gregory Areshian, co-director da escavação, da Universidade da Califórnia. Os vestígios mais antigos que se conheciam comparáveis com os que foram encontrados agora no Cáucaso, estavam num túmulo com 5100 anos, do rei Escorpião I do antigo Egipto.

A data do sítio arqueológico na Arménia é entre 4100 e 4000 a.C., na altura da Idade do Cobre. Apesar da maioria do conhecimento histórico desta altura se centrar nas civilizações que se desenvolviam no Egipto ou na Mesopotâmia, Gregory Areshian defende que “existiam muitos centros únicos, especializados, de civilização no mundo antigo, que hoje só conseguimos olhar como um mosaico de populações”.

Não se conhece a identidade do povo que habitava aquele local, os cientistas acreditam que as prensas de vinho seriam utilizadas pelos precedentes do povo Kura-Araxes, um dos primeiros povos transcaucasianos. Segundo os investigadores, este vinho seria utilizado em cerimónias fúnebres, já que as prensas e os jarros de vinho estavam junto de túmulos.

“Este vinho não era utilizado para [as pessoas] desanuviarem no final do dia”, disse Areshian. “Isto era uma adega relativamente pequena que estava ligada ao local dentro da gruta. Para o consumo diário, eles teriam prensas muito maiores na aldeia”.

O BNG de Chantada defende os serviços e o carácter público da área sanitária comarcal

2010-11-17T13:48:00.002Z

As claves da privatización sanitaria de Feijóo

Aproveitamos a marcha pola sanidade pública para fornecerlle aos nosos leitores e leitoras algunhas chaves da mecánica económico-financieira da construçom de novos hospitais e da paseniña privatización e mercantilización da sanidade. O artigo foi tirado do blogue Feijoomente que pode consultar-se aqui.

Poñamos por caso que facer o novo hospital de Vigo coste 60 millóns de euros.

Iso significa que a empresa concesionaria terá que adiantar esa financiación, negociando o crédito nos mercados financieiros e bancarios. Tal e como está o panorama, o custo financieiro dese préstamo será realmente elevado.

Unha vez realizado ese gasto, e inaugurado o hospital - poñamos de novo por caso - en 2013, a empresa concesionaria deberá tamén facerse cargo do gasto corrente do edificio. A canto pode ascender isto?

Tomemos como parámetro o orzamento de gasto corrente dun hospital de tamaño similar, o CHUAC, para 2010 (Vigo non pode ser, obviamente, menos que A Coruña...), e limitémonos ás partidas previstas na nota de prensa da Consellaría de Sanidade, deixando fóra as subministracións de material sanitario:

- 212 (reparacións, mantemento e conservación do edificio): 2.000.000 €.
- 213 (maquinaria, instalacións e utensilios): 5.000.000.
- 221.00 (enerxía eléctrica) 2.500.000 €
- 221.01 (auga) 350.000 €.
- 221.02 (gas) 30.000 €.
- 221.03 (combustibles) 1.500.000 €.
- 223 (transportes): 1.200.000 €
- 227, gastos de limpeza, seguranza, gastos postais): 17.000.000 €.

A suma de todo este gasto corrente é de 29.580.000 millóns de euros anuais. Isto, sen contar os gastos de persoal que deberá afrontar a empresa para xestionar todos estes aspectos (supoñamos, con salarios inframileuristas segundo convenio que corresponda, 3.000.000 €).

Ou sexa, que durante os trinta anos de duración do contrato, a empresa deberá amortizar o principal e abonar os gastos financieiros dun préstamo de 60 millóns de euros; a maiores, cada ano deberá afrontar o pagamento de 30 millóns de euros de gasto corrente, amén dos gastos de persoal.

Como as empresas non son monxas da caridade, cabe preguntarse de onde vai sair o ingreso para afrontar tamaño nivel de gasto da empresa?

Pois ben, os ingresos neste tipo de contratos proveñen de dous tipos de fontes:

O canon que abona a Administración anualmente á empresa (o denominado peaxe en sombra no caso das concesións de obra pública tradicionais para facer autoestradas) para manter o equilibrio económico-financieiro do contrato. Un canon que se abona desde o orzamento público, recadado, obviamente, vía impostos a todos os contribuíntes, pero que, ademáis, non computa como déficit público a efectos do Sistema Europeo de Contas, pois irá orzamentado como gasto corrente financieiro ou como gasto de investimento (non sei como o van meter). Todo un choio nesta época en que o déficit público se dispara: Feijóo, como bon reaccionario, volve ás maquillaxes do déficit da señorita Pepis, ás que tanto xa nos acostumara o PP na época en que había que entrar "sí o sí" nos criterios de converxencia europea.
A explotación dos servizos do ben inmoble por parte da emmpresa: cafetaría, floristaría, reprografía, arquivo, aparellos de televisión nos cuartos, expendedores de bebidas e comida en planta, e todo o que poda ser explotado pola empresa licitamente ao seu risco e ventura. Unha explotación que pagará, obviamente, o usuario do servizo público.

En resumidas contas: unha hipoteca a 30 anos para o conxunto do contribuínte, e unha porta aberta á sobreexplotación mercantil dos servizos públicos máis básicos dunha sociedade moderna, como son os hospitais.

Eis o verdadeiro modelo de Feijóo.

Solidariedade co pobo saharaui

2010-11-09T14:22:00.002Z

Hoxe concentracións con motivo dos últimos acontecementos no Sáhara Occidental. O BNG convoca as seguintes concentracións nas cidades galegas mañá ás 20:00 hora:

PONTEVEDRA
Subdelegación do Goberno
Praza de España, s/n

A CORUÑA
Delegación do Goberno
Praza de Ourense, s/n

LUGO
Subdelegación do Goberno
Rúa Armanya, 10

OURENSE
Subdelegación do Goberno
Parque de San Lázaro, 1

FERROL
Concello de Ferrol
Praza de Armas, s/n

SANTIAGO DE COMPOSTELA
Praza de Cervantes

VIGO
Museo MARCO
Rúa do Príncipe, 54

Desmembro: Mini-saia pastoral

2010-11-08T01:04:00.000Z

Desmembro: Mini-saia pastoral: "'Pinta sobre o marco da túa conciênciacom sangue do carneiro que te emprenha', Jorge Pérez Árias Deixade que os meninhos se acheguem a mi..."

Esta quinta-feira, joves, acto do Encontro Irmandinho com Beiras em Monforte

2010-10-12T15:52:00.002+01:00

ACTOS DO EI EN MONFORTE.

- Xoves, 14 de outubro de 2010 - 20:15 horas – Casa da Cultura de Monforte

Charla-coloquio con:

XOSÉ MANUEL BEIRAS – Unha alternativa nacionalista á crise.

- Sábado, 23 de outubro de 2010

Asemblea Comarcal do EI aberta a simpatizantes.

* Se desexas participar connosco dunha cea en Monforte o día 14 de outubro, despois da charla,

é preciso anotarse antes do 13 de outubro no teléfono 647576723 ou en revolta_irmandinha@hotmail.es

O acto deste xoves enmárcase nunha serie de encontros con Xosé Manuel Beiras que estamos a organizar dende o EI por toda Galiza co obxectivo de achegar á xente unha explicación da grave crise económica que padecemos. Os grandes medios de comunicación só nos dan a versión ultraliberal da crise, a versión dos poderosos, facéndonos ver os recortes no gasto público coma inevitábeis. Beiras achega unha visión explicativa sobre as causas da crise dende unha perspectiva clara de esquerda e propón alternativas ao sistema.

Ao remate da conferencia abrirase un coloquio, agardando que participen todas as xentes interesadas en plantexar as súas dúbidas a un economista da talla de Beiras que sabe explicar de xeito sinxelo o que nos sucede. Este coloquio é unha parte central destes actos, pois entendemos dende o EI que a voz das xentes que máis padecemos a crise – asalariadas, autónomos, parados, traballadoras en xeral… - debe ser escoitada. Ademais, cremos que só a toma de conciencia destas xentes do común e a súa organización pode deter as medidas sociais regresivas – coma a reforma laboral de Zapatero – que se están a aplicar coa excusa da crise. Na Galiza, tamén é vital esta organización fronte a un goberno do PP na Xunta decidido a desmantelar os servizos públicos e a rematar coa nosa propia Cultura.

Neste contexto é no que se enmarca a III Asemblea do EI, á que convidamos a participar a quen esté interesado. De feito, este xoves Beiras estará acompañado por irmandiños da comarca, sendo presentado por Xosé Lois Soutelo, que explicarán aos asistentes cómo participar neste proceso.

IRMANDADE DE LUGO-SUL

29 de setembro GREVE GERAL

2010-09-22T22:44:00.002+01:00

Marco Túlio Cícero, ano -55

Asumimos íntegramente as alegacións presentadas polo Sindicato Labrego Galego contra as DOT do PP

2010-09-02T15:11:00.001+01:00

O BNG de Chantada asume íntegramente as alegacións presentadas polo Sindicato Labrego Galego-Comisións Labregas porque nestas Directrices de Ordenación do Territorio o Goberno da Xunta de Galiza propón un cambio radical do modelo de País facendo desaparecer os valores culturais, sociais e económicos en base á modernidade, ao desenvolvemento e á innovación dunha economía ficticia aínda por crear. Impónsenos un novo concepto de equilibrio territorial, do agro, do litoral, da cultura, da paisaxe, do lecer...

Fan desaparecer as parroquias, as comarcas naturais, os pequenos núcleos e, con eles, unha maneira de ser e de vivir. Como consecuencia desaparecerán os servizos que se prestan á poboación dende a proximidade, as comunicacións entre pequenos núcleos,etc. Tamén se dan por desaparecidas as actividades primarias ligadas ao territorio.

Chantada e a súa comarca ao igual que a grande maioría da Galiza interior asenta a súa vida económica na agro-gandería da que dependen a práctica totalidade das outras actividades.

Apostamos por un mundo rural vivo, polo dereito dos labregos e labregas a ocupar un espazo, polo dereito dos labregos e labregas a ter un futuro como tales, polo seu dereito a producir e vivir do seu traballo, polo papel dos mesmos na conservación e defensa da calidade do territorio, da paisaxe e do medio ambiente, polo mantemento dos postos de traballo na agricultura, poñendo freo ao actual proceso de desaparición da explotación agraria familiar.

Aprovados os orçamentos para o ano 2010

2010-07-06T14:12:00.004+01:00

Os orzamentos que hoxe apresentamos para discusión e aprobación están pensados e elaborados para unha situación de crise, cun esforzo importante na contención de gastos con carácter xeral. Unha contención que é debida, en grande medida, aos recurtes que se están facendo por parte do goberno do Estado e da propia Xunta de Galiza, no caso de Chantada de máis de 500.000 euros. Unha barbaridade, por non decir unha tropelía. Esto siñifica, non hai que ser economista para darse conta, que vai haber menos fondos o que poderia siñificar unha merma de servizos ou da súa calidade, intentaremos que non sexa así, recurtaremos gastos en outras partidas para que a diferencia doutras administracións os déficits non os paguen os cidadáns de Chantada.

Como exemplo comentarei que na área de Benestar pasamos dun orzamento de 303.658 euros do ano 2009 a algo máis de 392.000 euros, caseque 90.000 euros de aumento no ano 2010, o que vai facer crible e realizable a política cara aos dependentes. En época de crise, este goberno municipal aposta polo benestar, outros non poden decir o mesmo. Nestes mesmos momentos estase a votar na Asamblea Xeral do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar o seu desmantelamento, rachando así co seu carácter universal e público do sistema, sendo tamén unha decisión vinculada á privatización dos servizos sociais impulsada pola Xunta. Ademais vai impedir a participación dos concellos na planificación e decisión, así como na xestión dos centros, pasando dun sistema de cooperación en pé de igualdade, a outro dependente da Xunta. Van modificar a participación municipal no financiamento estabelecendoo no terzo dos gastos de xestión en efectivo, na vez dos gastos de mantemento. E esto vainos afectar xa que foi a xestión deste goberno municipal xunto coa do consorcio a que fixo que os gastos do Centro de Día pasaran de 11.000 euros ao mes do goberno anterior aos 3.000 mensuais na nosa xestión.

Nestes orzamentos seguimos a darlle cabida ás necesidades do medio rural. Non podía ser doutro xeito nun concello eminentemente agrícola e gandeiro, a pesar dos atrancos que outros andan a pór, priorizando, como ven na documentación achegada, os gastos en acción social, en servizos sociais e no rural que como sabemos noutras épocas foi o grande esquecido.
Con estes orzamentos, tratamos de incentivar a inversión, que haxa un incremento económico e laboral do Concello coa aposta, desde o principio da lexislatura foi así, da ampliación do polígono industrial, investiremos cartos do canon para o abastecemento de auga e así poñer un gran de area para a saida da crise.

En canto á axudas as diversas asociacións son as mesmas cas do ano 2009 cando aplicamos un plan de austeridade que nos permitiu pedir un crédito de algo máis de 600.000 euros para pagar débedas. Non as vou repetir aquí xa que están na documentación achegada… pero eso sí, só lembrar as declaracións que estes días están a sair na prensa. «Nestes momentos só cumpren o Concello de Chantada, que nos garante unha axuda de 15.000 euros, e a Deputación de Lugo. Da Xunta non temos noticias. Este ano deixamos de percibir uns 37.000 euros en distintos conceptos, e así é practicamente imposible competir na elite», son verbas do Presidente do Clube de Baloncesto. Ou estas outras.. «Tivemos que conformarnos con que puntúe só para o autonómico, xa que o ano pasado deixamos de ingresar 24.000 euros, é dicir, dos 30.000 que nos prometeu a Xunta, só recibimos 6.000. Desta forma é imposible manter o rango. A Deputación de Lugo mantén a súa axuda, que suma 12.000 euros, mentres que o Concello de Chantada achegará 9.000. Son verbas do Presidente da Escuderia Chantada. Así que polo menos señor e señora concelleiros do PP fagan correxir o que escriben na súa páxina web cando dín que ¨O Goberno Municipal de Chantada está promovendo unha espiral de vetos e ataques contra entidades deportivas de Chantada, á Escuderia Chantada e o Clube de Baloncesto¨. Onte pola noite ainda estaba.

Como estamos a falar de cartos, de orzamentos, de situacións complicadas e decir de financiamento, aproveito a ocasión para desde este foro, que é o único que temos, volver a reclamar un novo modelo de financiamento local que teña en conta criterios de dispersión da poboación, de extensión territorial e de envellecemento poboacional no reparto dos fondos do Estado, un novo modelo de financiamento local que “non castigue ao concello, como sucede co sistema actual” xa que a prestación dos servizos ten un maior custe no noso Concello.

Un problema que está agravado porque aumentáronos as competencias, sen que se incrementara proporcionalmente o financiamento que recibimos das outras administracións. Como xa comentei, o recurte do Concello, de máis de 500.000 euros, vai agravar a situación, xa que a esto haberá que engadirlle o déficit por ingresos de licenzas urbanísticas, o recurte nas subvencións (as da Xunta xa as coñecen incluso mellor ca nós os integrantes do grupo popular), non poder asinar convenios con outras administracións ou a propia renovación dos existentes.

Chamóulles a atención no capítulo de investimentos, a achega da Xunta neste apartado…a astronómica cifra de ¨cero¨ euros, en contraposición aos investimentos do Estado que se cifran en caseque millón e medio de euros ou aos da Deputación que entre Canon e outras partidas ascende a cáseque 2 millóns de euros. A nós a verdade é que non nos extrana, a Xunta non aposta por Chantada, pasa de todos os vecinos e veciñas, non do goberno, pasa de todo o pobo de Chantada.

Hai que decir tamén que os concellos atopámonos nunha situación de estrema gravidade, é necesario demandar, e así o imos a facer desde Chantada, que a Xunta, no seu fondo de cooperación, reparta maior porcentaxe nos seus 315 concellos. A Xunta pódese permitir o luxo de non facer nada nunha lexislatura, leva camiño, salvo demoler o feito, pero os concellos non, porque seguimos a ter dependentes, axuda no fogar, deporte, saneamentos, abastecementos, etc, etc.
Cando toca gobernar, toca decidir e priorizar, e nestes momentos difíciles, este goberno decide apretarse o cinto sen que se resinta a calidade dos servizos que imos prestar.
Tamén hai que ter en consideración a opinión de quen sabe máis ca nós e considerar as observacións que fixo a Sra. Interventora, foron uns orzamentos moi difíciles de facer, os máis difíciles dos derradeiros anos destacando tamén que será a execución do mesmo, o cumprimento das previsións de ingresos e gastos e a consecuente adopción de medidas as que fagan que sexan uns orzamentos reais e equilibrados.

Nada do que levo dito até o de agora é novidade para ninguén, a xente non precisa de grandes sabios para saber que os tempos son malos, sen embargo, tamén quero deixar craro que os causantes deste desastre son os mesmos que agora teñen vara alta, non cambiou para nada o persoal causante do mal, non houbo recoñecemento de erros nos Bancos Centrais, no FMI, e demáis tropa como xa os definimos noutra ocasión. A súa incompetencia é a responsabel da situación actual.

Na memória dos caídos pola democracia, a dignidade e a liberdade

2010-06-14T15:29:00.003+01:00

A. Sarceda, cidadao da II República de Lugo, finou no forte de Santo Cristovo que domina a cidade de Irunha (Pamplona) em Nafarroa e foi soterrado junto a outros 131 presos republicanos. Os restos agora identificados enterrárom-se acarom dumha garrafa em que se incluiam os seus dados por decisom do crego José María Pascual.

A fortaleza de Santa Cristovo construiu-se no século XIX no contexto das guerras carlistas, precedente longínquo da Guerra Civil espanhola (1936 - 1939) e desde 1934, quando governava na II República o governo das direitas que protagonizou o biénio preto, operou como cárcere para os presos procedentes da revoluçom de Asturies. Em 1936 os presos vírom-se beneficiados pola anistia da Frente Popular, mas com a guerra o penal aginha contou nuns meses com 2.000 presos muitos dos quais eram "postos em liberdade" para a continuaçom serem abatidos no monte.

Chegárom a acumular-se 4.900 presos e a partir de 1942 passou a atuar como hospital penitenciário e em 1945 fechou-se, morrendo 1 de cada 5 presos até um total de 750 vítimas. Os calaboços eram subterrános e os presos durmiam sobre a auga e cheios de piolhos. A tubercolose e a desnutrçom aforrorrárom-lhe balas ao régime que no extremo do paroxismo depositou umha praca em Sam Cristovo assinada polo porco-marro que em 1975 morria de tromboflebite:

"Si se visitasen los establecimientos penales de los distintos países y se comparasen sus sistemas y los nuestros, puedo aseguraros sin temor a equivocarme que no se encontraría régimen tan justo, católico y humano como el establecido desde nuesto movimiento".

Agora que fôrom recuperados os restos e se procede a sua identificaçom o arzobispado de Irunha facilitou os dados a um jornal conservador retendo-os durante 60 anos sem avisar às famílias numha outro gesto de "piedade" católica, apostólica e romana.

O forte de Santo Cristovo era até agora conhecido como polo cementerio de las botellas, mas pola tentativa de fugida espetacular que protagonizárom os presos (albaneis, camponeses, marinheiros, etc.). O 22 de Maio de 1938 795 presos organizárom umha fugida e em meia hora tomárom o forte, com o objetivo de chegar até a fronteira, mas infelizmente apesas dous conseguírom o seu alvo. 207 caírom no monte sob as balas repressoras, 14 cabezilhas fôrom fusilados e o resto atrapados até morrerem muitos lentamente pola açom da tuberculose e outras enfermidades. O falangista delator e outros 30 presos que colaborárom vírom reduzidas as suas penas.

Entre os mortos desta fugida topavam-se 14 de A Crunha, 5 de Ourense e em Lugo outros 4. Em 1988 levantou-se, com motivo do 50 aniversário, um monumento no monte Ezkaba aos 207 mortos. Aginha cobriu a maleça e o esquecemento e que, para maior escárnio da sociedade "democratiquíssima" do Reino de Espanha foi atacado polos herdeiros do fascismo até em três ocasions, a última em 2009. Por certo, o Partido Popular (o PPN criou-se em 2008 após a cisom entre a UPyN e o PP em Nafarroa) nom condenou este ataque, talvez umha razom mais para que o célebre grupo local Barricada lhes dedicara umha música: "22 de Maio". O mesmo cam com distinto colar e adato às circunstáncias até que seja necessário regressar à barbárie para manter o poder.

Para todos eles a nossa memória, o nosso reconhecimento e o nosso compromisso de continuar com a luita polas suas arelas libertárias. Para nós o seu exemplo de dignidade, luita e compromisso com a democracia, o povo e a liberdade.

Directrizes de ordenaçom do território

2010-06-10T19:24:00.003+01:00

Vídeo cumprido do Pleno do Parlamento Galego onde o conselheiro de Médio Ambiente e Infraestruturas fala das DOT. Hai respostas das restantes forças políticas parlamentares.

Como poderedes observar o conselheiro bota esvardalhando meia hora sem dizer praticamente nada, quê é o que se vai passar com Chantada? Tirade vós as vossas próprias conclusons. Lembrar-vos tamém que está aberto o período para recolher achegas da cidadania para o nosso programa eleitoral.

http://www.parlamentodegalicia.es/axenda/intervencionsVideo.aspx?wmv=0000007037E&timecode=00

FAINOS CHEGAR PROPOSTAS PARA O PROGRAMA ELEITORAL

2010-05-23T21:12:00.003+01:00

No BNG cremos nun xeito de facer política, unha política baseada no respecto ás posicións dos demais e na tolerancia coa pluralidade ideolóxica. É a adicación de todos e de todas o que nos está a facer avanzar, cunha xestión política seria, rigorosa e responsábel. Estamos por unha política decente, serea e transparente que dea satisfacción ás necesidades e urxencias veciñais.

A nosa actuación municipal tenta impulsar o País que queremos; aberto, creativo e comprometido, cun Concello pensado para o respecto dos dereitos e a participación de todas e todos.

A sociedade chantadina levaba tempo reclamando protagonismo e respecto e dende as nosas áreas de goberno así o intentamos facer, para construír o futuro cun progreso sustentábel; ter servizos de calidade, traballar e vivir con dignidade e pensar o opinar sen coaccións.

Sen democracia participativa non hai democracia posíbel. E o o concello é o lugar máis axeitado para exercela.

Por iso abrimos um espazo na rede social Facebook e este post para que nos fagas chegar a túa proposta en forma de comentario nesta entrada para incluir no programa eleitoral.

Grazas de antemán.

Zapatero manos tijeras

2010-05-12T12:18:00.005+01:00

A caixa-boba anuncia o pacote de medidas de Mr. ZP e os seus "socialdemocratas". No fundo da cena vê-se Atenas em chamas, vencida polos troianos cibernéticos da banca. O velho-novo trabalhador olha sem dar crédito ao que ouça:

- Como é possível que paguemos os de sempre a miséria moral que nunca contribuimos para criar?

a) O ordenado dos funcionários desce 5% de meia em 2010 e congela-se em 2011. O IPC seguramente subirá entre um 2 e um 3% polo que o seu poder adquisitivo descerá. O fim da classe meia é questom de tempo.

b) As pensos nom subirám conforme ao IPC (agás as nom contributivas e as mínimas). Aliás, suspende-se o regime de jubilaçom transitória que contemplava a Lei 40/2007, o que deixa aos trabalhadores vítimas de accidentes laborais numha situaçom em bastantes caos totalmente insufrível:

http://noticias.juridicas.com/base_datos/Laboral/l40-2007.html#

c) Fim do irrisório 'baby-check' que para nada contribuiu a um aumento da natalidade (a partir do 1 de Janeiro do vindouro ano).

d) Os medicamentos excluídos do preço de referência (muitos deles para pessoas com doenças extranhas e / ou nerviosoas) verám inçado o seu preço. No entanto, as unidoses e a adequaçom dos envases à duraçom do tratamento si que me parece umha medida acertada, o cortês nom tira o valente.

e) Isto si que para territórios coma Galiza é gravíssimo. Suspende-se o caracter retroactivo das prestaçons de dependência desde a sua tramitaçom, e só se começará a considerar o carácter retroactivo a partir dos seis meses. Ou seja que um nom é dependente porque esteja encamado e com umha pessoa amalhoada a um, um é dependente só se leva seis meses encamado a partir do recheio dum papel oficial do Estado espanhol.

f) E a Marela no milho... Reduzem a Ajuda oficial ao desenvolvimento entre 2010-2011 em 600 milhons de euros. Noutras palavras agora seremos menos "caritativos" porque somos mais pobres. Ogalhá o dia de manhá nos pague o mundo com a mesma moeda. E estes som de esquerdas e socialistas? Que pouca vergonha!

g) Fomenta-se o número de desempregados com a implementaçom da linha dura ultraliberal: a obra pública reduze-se e com ela a criaçom de emprego. Mais de 6.000 milhons menos. E a Elena Salgado esta é economista?

h) Poupança de 1.200 milhons de euros em CC.AA. e cámaras municipais. A recentralizaçom do estado é imparável, quando som Nafarroa e Euskadi as que menos desempregados tenhem ao dispor dum regime fiscal evidentemente descentralizado.

i) O PSOE di que com este "tesouraço" nom toca os piares do welfare state, menos mal toda a classe operária já durme mais tranqüila sabendo isto.

j) Os sindicatos verticais CCOO e UGT seguirám aplaudindo. A CiG irá à greve geral ou tamém bailará no mundo do sindicalismo progre subvencionado? Os parvos parvinhos seguirám votando coma ovelhas aos máximos representantes da burguesia e das medidas económicas ultraliberais, por este orde: UPyD, PP e PSOE.

l) Ao governo nom se passou nem pola cabeça eliminar a subvençom a FAES e demais morralha, nem subir os impostos às rendas do capital.

m) O governo sube o Imposto sobre o Valor Acrescentado (IVA) para reduzir o consumo doméstico e deteriorar ainda mais a economia. Aliás, a menor poder adquisitivo os consumidores optarám polos produtos mais baratos (fabricados afora do estado) e botarám penedos contra o seu próprio telhado. Genial!

n) Finalmente, por umha proposta do BNG no Congresso alimentaçom manterá um IVA superreduzido de 4%, mas nom se tomam nem contemplam medidas especiais para defender o leite, a carne e as legumes, fruitas e demais produtos dos gandeiros de todo o estado. The economy stupid!

nh) E na Galiza? Na Galiza Feijoo sigue-nos tratando coma parvos e o povo come do an... Ver maisçol sem botar-se à rua e mandar a toda a morralha para a casa. Que fai esta "classinha" política galega? Que alternativas ao ultraliberalismo oferece? Aí os tedes aplaudindo umha fussom das caixas que significa a sua bancarizaçom, que significa que nom vam ser a injecçom de capital que os mais necessitados (autónomos, labregos, famílias...) esperavam. Nom servirá ao povo galego, servirá a aristocracia do povo galego.

Ooooooo) O povo galego tem que tomar a Bastilha e sacar a guilhotina dumha puta vez. O paço de Meirás aguarda tamém para ser tomado e o Bourbom ri-se dos que enfermos que botam meses em listage de espera... O capitalismo dá nojo e ponto.

P.D.: se isto é socialismo que venha a anarquia!

Manifestaçom em defesa da área sanitária pública de Monforte de Lemos

2010-05-10T14:02:00.002+01:00

O 13 de Maio todas e todos com a sanidade pública:

20 teses contra o capitalismo verde

2010-05-03T20:16:00.003+01:00

O texto de abaixo é uma tradução livre de Fernanda Silva das “20 Theses against green capitalism”, de Tadzio Mueller e Alexis Passadakis, encontrado no Nowtopia de Chris Carlsson. Alexis é membro da ATTAC Alemanha e Tadzio faz parte do coletivo editorial Turbulence. Reproduzido de Apocalipse Motorizado. Considerando a importáncia do texto decidimos reproduzí-lo no nosso blogue, o site-fonte pode-se consultar aqui.

1. A atual crise econômica mundial marca o fim da fase neoliberal do capitalismo. “Negócios como sempre” (financeirização, desregulação de mercados, privatização…) não são mais uma opção: novos espaços de acumulação e tipos diferentes de regulação política deverão ser criados pelos governos e corporações para manter o capitalismo de pé.

2. Além das crises econômica, política e climática, existe uma nova crise atormentando o mundo: a “biocrise”, que é o resultado da mistura suicida entre o ecossistema que garante a vida humana e a necessidade constante de expansão do capital.

3. A “biocrise” representa um perigo imenso à nossa sobrevivência coletiva. Mas, como todas as crises, também apresenta aos movimentos sociais uma oportunidade histórica: a de expor a jugular do capitalismo, ou seja, a sua incessante e destrutiva necessidade de se expandir.

4. Uma das propostas que emergiram das elites globais, a única que se relaciona com todas estas crises, é a do “New Deal” verde. Esta já não é mais a fase do capitalismo verde 1.0, da agricultura orgânica e do “faça você mesmo”, mas sim uma proposta de que esta fase “verde” do capitalismo deve continuar gerando lucros através da modernização de certas áreas de produção (carros, energia, etc).

5. O capitalismo verde 2.0 não é capaz de resolver a “biocrise” (mudanças climáticas e outros problemas ecológicos como a redução da biodiversidade), mas consegue tirar algum lucro dela. Esta postura não altera em nada a rota de colisão entre as economias de mercado e a biosfera.

6. Não estamos mais em 1930. Naquela época, através da pressão de movimentos sociais, o velho “New Deal” redistribuiu o poder e a riqueza. O “Green Deal” discutido por Obama, pelos partidos verdes ao redor do mundo e pelas corporações multinacionais está mais relacionado ao “bem-estar” das corporações do que das pessoas.

7. O “Capitalismo Verde” não vai colocar em discussão o poder daqueles que mais emitem gases de mudanças climáticas (empresas de energia, companhias aéreas, montadoras de automóveis, agricultura industrial), mas simplesmente vai despejar mais dinheiro nestas empresas, para ajudá-las a manter seus lucros mediante pequenas mudanças ecológicas, que serão muito pequenas e tomadas muito tarde.

8. Em escala planetária, os trabalhadores perderão seu poder de exigir salários decentes. Em um mundo configurado pelo “capitalismo verde”, os salários deverão estagnar ou decair para cobrir os custos da “modernização ecológica”.

9. O Estado do “capitalismo verde” será autoritário. Justificado pela ameaça de crise ecológica, o Estado irá “gerenciar” as agitações sociais que necessariamente irão emergir do aumento do custo de vida (comida, energia, etc) e do decréscimo dos salários.

10. No “capitalismo verde”, os pobres serão excluídos do consumo, empurrados para as margens, enquanto os mais ricos terão que “ajustar” seu comportamento destrutitvo indo às compras e salvando o planeta ao mesmo tempo.

11. Um estado autoritário, o aumento das desiguldades, o bem-estar das corporações: do ponto de vista da emancipação social e ecológica, o “capitalismo verde” será um desastre do qual não conseguiremos nos recuperar jamais. Hoje nós ainda temos a chance de superar paradigma suicida do crescimento constante. Amanhã, quando nos acostumarmos ao capitalismo verde, isso não será possível.

12. No “capitalismo verde” existe um perigo estabelecido: os grandes grupos ambientais passarão a desempenhar o mesmo papel que os sindicados desempenharam na era Fordista: agir como válvulas de escape para assegurar que as demandas de mudança social e que nossa raiva ficarão contidas dentro dos limites estabelecidos pelo capital e pelos governos.

13. Albert Einstein definiu “insanidade” como “fazer a mesma coisa repetidas vezes e esperar resultados diferentes”. Na década passada, apesar de Kyoto, não apenas cresceu a concentração de gases de efeito estufa na atmosfera, como também foi aumentada a taxa de crescimento destas emissões. Queremos apenas mais do mesmo? Não seria isso uma insanidade?

14. Os acordos climáticos internacionais promovem as falsas soluções, que geralmente visam garantir apenas a segurança energética e não atacar as mudanças climáticas. Longe de resolver crises, o comércio de carbono e as medidas a ele associadas servem apenas como escudo político para que as emissões de gases de efeito estufa continuem a ser feitas impunemente.

15. Para muitas comunidades do Sul do planeta, estas falsas soluções (biocombustíveis, “desertos verdes” e comércio de carbono) muitas vezes configuram uma ameaça maior do que as próprias mudanças climáticas.

16. Soluções reais para a crise climática não vêm de governos e corporações. Elas vêm de baixo, da sociedade global e dos movimentos que lutam por justiça climática.

17. Estas soluções incluem: não aos acordos de livre comércio, não às privatizações, não à flexibilização dos mecanismos de controle. Sim à soberania alimentar, sim ao decrescimento, sim à democracia radical e sim a deixar os recursos naturais onde eles se encontram.

18. Configurados como um movimento emergente por justiça global, devemos lutar contra dois inimigos: as mudanças climáticas e o capitalismo “fossílico” responsável por elas e, por outro lado, também será preciso lutar contra o emergente “capitalismo verde”, que não vai interromper o processo destrutivo, mas sim limitar a nossa capacidade de atuar para a impedir a destruição.

19. É claro que mudanças climáticas e acordos de livre comércio não são a mesma coisa. Mas o protocolo de Copenhagen será uma instância regulatória, da mesma forma que a OMC foi central para o capitalismo neoliberal. Então, como relacionar as duas coisas? O grupo dinamarquês KlimaX argumenta: um bom acordo é melhor do que nenhum acordo - mas nenhum acordo é melhor do que um mal acordo.

20. A chance dos governos sairem de Copenhagem com um “bom acordo” é praticamente zero. Nosso objetivo deve ser exigir soluções reais. Se isso não for possível, devemos esquecer Kyoto e impedir Copenhagem (não importa qual seja a tática).

As Guerras de dívida que se avizinham na Europa.

Artigo tirado de aqui.

A dívida pública na Grécia é apenas a primeira de uma série de bombas de dívida prontas a rebentar. As dívidas hipotecárias nas economias pós-soviéticas e na Islândia são mais explosivas. Ainda que estes países não estejam na zona euro, o grosso das suas dívidas estão denominadas em euros. Cerca de 87% das dívidas da Letónia são em euros, e estão sobretudo nas mãos de bancos suecos, ao passo que a Hungria e a Roménia têm as suas dívidas em euros sobretudo em bancos austríacos.

O endividamento dos governos de países que não fazem parte da zona euro foi contraído para sustentar umas taxas de câmbio que não permitissem ao sector privado pagar as suas dívidas aos bancos estrangeiros, e não para financiar o deficit orçamental do país, como aconteceu na Grécia.

Todas essas dívidas são tão altas até ao ponto de não devolução, porque a maioria destes países está prestes a incorrer em défices comerciais cada vez mais profundos e encontram-se afundados numa depressão. Agora que os preços dos bens de raiz estão a desmoronar-se, os défices comerciais já não podem continuar a financiar-se pelo fluxo de entrada de empréstimos hipotecários em moeda estrangeira e venda de propriedades. Não é possível prever uma forma de estabilizar as moedas (como por exemplo umas economias sadias). Nos últimos anos, essas economias sustentaram taxas de câmbio com empréstimos da União Europeia e do FMI. Os termos desses empréstimos são politicamente insustentáveis: cortes drásticos do orçamento público, taxas fiscais mais altas sobre uns salários já sobrecarregados fiscalmente e planos de austeridade que redundam no encolhimento da economia e da expulsão de mais força de trabalho para a emigração.

Os banqueiros da Suécia e Áustria, da Alemanha e da Grã-Bretanha estão prestes a descobrir que alargar o crédito a países que não podem (ou não querem) pagar pode tornar-se num problema deles, e não num problema dos devedores. Ninguém quer aceitar o facto de as dívidas que não podem ser pagas não serão pagas. Alguém deve arcar com os custos, á medida que as dívidas entrem em mora ou fiquem desvalorizadas; e há muitos juristas que consideram pouco menos que letra morta os acordos que obrigam a devolução em euros. Toda a nação soberana têm o direito de legislar sobre as condições da sua dívida, e os reajustes monetários e as depreciações da dívida não serão nariz de santo.

Não há razões que desvalorizar, a não ser em períodos «excepcionais». Foi isso que Franklin Roosvelt, em 1933, desvalorizou o dólar em relação ao ouro em 75%, elevando assim o preço deste metal de 20 para 35 dólares a onça. Para evitar uma elevação proporcional dos encargos da dívida estadunidense anulou a «cláusula ouro», que indexava ao preço do ouro o pagamento dos empréstimos bancários. E é aqui que se desenrolará agora a batalha política: o pagamento da dívida em moedas desvalorizadas.

Outro aspecto lateral da Grande Depressão nos EUA e no Canadá foi ilibar de responsabilidade pessoal os devedores hipotecários, permitindo-lhes assim não responderem pessoalmente pela falência. Os bancos que executam as hipotecas podem ficar com a propriedade imobiliária dada como garantia da dívida, mas não têm outros direitos sobre as hipotecas. A prática – baseada no direito anglo-saxónico – mostra como a América do Norte se libertou do legado tipo feudal, característico das velhas e duríssimas leis europeias, que davam todo o poder aos credores e manietavam os devedores.

A questão é sempre quem suportará as perdas? Manter as dívidas denominadas em euros provocaria a falência de muitas empresas locais e do sector imobiliário. Ao contrário, redenominar essas dívidas em moda local desvalorizada significará a evaporação do capital de muitos bancos que operam em euros. Mas, ao fim e ao cabo, esses bancos são estrangeiros. E os governos representam o eleitorado nacional. Os bancos estrangeiros não votam.

Os detentores estrangeiros de dólares perderam uma 29ª ou 30ª parte do valor em ouro das suas reservas desde que os EUA deixaram em 1971 de associar ao ouro os seus défices da balança de pagamentos. Agora recebem menos de uma trigésima parte disso, visto que o seu preço atingiu os 1.100 euros a onça. Se o mundo pôde aceitar isso, por que razão não haveria de aceitar a futura depreciação da dívida europeia, que aí vem a toda a velocidade?

Há um consenso crescente que as economias pós-soviéticas se estruturaram desde início em benefício de interesses estrangeiros, e não das economias locais. Por exemplo, o trabalho dum letão suporta uma carga fiscal superior a 50% (trabalhador, empresário e taxas sociais), uma percentagem suficientemente alta para o tornar não competitivo, enquanto os impostos sobre a propriedade têm taxas inferiores a 1%, o que gera um incentivo crescente à especulação. Esta distorcida filosofia fiscal converteu os «Tigres Bálticos» e a Europa Central em mercados privilegiados de empréstimos para os bancos suecos e austríacos, enquanto os seus trabalhadores não puderam ter um trabalho bem pago no seu próprio país. Nada disto – nem essas leis terríveis que desprotegem o posto de trabalho – podem encontrar-se na Europa Ocidental nem nas economias asiáticas ou da América do Norte.

Parece pouco razoável e irrealista esperar que grandes franjas da população da Nova Europa possam aceitar execuções de parte do salário para toda a vida, reduzindo-se a uma servidão perpétua por dívidas. As futuras relações entre a Velha e a Nova Europa dependerão da possibilidade da euro zona redesenhar as economias pós-soviéticas de acordo com princípios mais solventes: com um crédito mais reprodutivo e um sistema fiscal menos inclinado a favor dos credores proprietários e que promova o emprego, antes da inflação dos activos, que empurra as pessoas para a emigração. Além dos ajustamentos monetários para enfrentar uma dívida inabordável, a solução adequada para esses países passa por uma deslocação da carga fiscal, do trabalho para os bens de raiz que se assemelhe mais à Europa Ocidental. Não há alternativa. De outro modo, o inveterado conflito entre devedores e credores ameaça dividir a Europa em dois campos politicamente hostis, com a Irlanda a ensaiar qualquer coisa de novo.

Enquanto não se resolver o problema da dívida – e a única forma de o fazer é negociar uma depreciação da mesma –, a expansão europeia (a absorção da Nova Europa pela Velha) parece encalhada mostrou. Mas a transição para esta solução futura não será fácil. Os interesses financeiros dominam na União Europeia, e resistirão ao inevitável. Gordon Brown já a sua verdadeira surpresa e ameaça a Islândia de usar, ilegal e ilegitimamente, o FMI como agente de cobrança das dívidas que a Islândia contraiu legalmente e de bloquear a entrada da Islândia na União Europeia.

Enfrentando os alardes intimidatórios de Brown – e a dos holandeses, companheiros servis dos britânicos –, 97% dos votantes islandeses opuseram-se à solução da dívida que a Grã-Bretanha e a Holanda queriam impor-lhes com a aceitação dos membros do Athing [parlamento islandês]. Um sufrágio tão elevado nunca se tinha visto no mundo desde os tempos do estalinismo. E isto é só o começo. A decisão que a Europa está a ultimar, presumivelmente fará sair às ruas milhares de pessoas. As alianças económicas e políticas tornar-se-ão instáveis, as moedas desvalorizar-se-ão e cairão governos. A União Europeia e o ainda inteiro sistema financeiro internacional mudarão de forma que ainda não é possível prever. E isso ocorrerá, especialmente se as nações adoptarem um modelo estilo argentino e recusarem pagar até que não sejam feitos descontos substanciais.

Para nações que esperam manter uma sociedade civil moderada é impossível pagar em euros porque os seus bens de raiz e as receitas esvaem-se na dívida técnica, quando as dívidas excedem o valor corrente dos fluxos de receitas disponíveis para pagar as hipotecas ou dívidas pessoais. Os «planos de austeridade» impostos pelo FMI e União Europeia não passam de um paliativo anti-séptico, tecnocrático com que se designam o impacto mortal da destruição da receita, os serviços sociais, os gastos com a saúde e hospitais, a educação e outras necessidades básicas que converterão as nações em «economias saturadas de postos de portagem» em que toda a gente terá de pagar os preços de acesso às estradas, à educação, à assistência médica e a outras necessidades da vida e aos negócios que há muito são subsidiados por uma fiscalidade progressiva na América do Norte e na Europa Ocidental.

As linhas da batalha fixaram-se á volta do modo como vão ser honradas as dívidas privadas e públicas. Para as nações relutantes a honrá-las em euros, as nações credoras preparam-lhes uma boa e musculada recepção através das agências de qualificação de crédito. Ao primeiro sinal de uma nação recusar pagar em moeda forte, ou mesmo á primeira menção de questionar uma dívida externa, as agências começarão a reduzir a qualificação do crédito de uma nação. Isso incrementará o custo do empréstimo, ameaçando com a paralisação da economia através da asfixia do crédito.

O tiro mais recente foi o dispaardo a 6 de Abril quando a Moody’s degradou a dívida islandesa de estável para negativa. «A Moody’s reconheceu que a Islândia ainda podia conseguir uma acordo melhor em negociações futuras, mas disse que a actual incerteza prejudicava as perspectivas económicas e financeiras do país a curto prazo.

A luta começou. Será bastante interessante

Este texto foi publicado em www.globalresearch.ca. Traduçom de José Paulo Gascão para odiario.info.

Resposta do Tenente de alcaide de Chantada à Susana Lopes Abelha com motivo dos serviços sociais

2010-04-29T13:37:00.003+01:00

Podesdes consultar este tema mais em profundidade noutros post deste blogue onde focamos os serviços sociais na acçom do BNG em Chantada:

http://chantadanova.blogspot.com/2009/07/resumo-e-avaliacom-dos-dous-anos.html

http://chantadanova.blogspot.com/2010/02/chantada-que-ai-vem-politica-social-e.html

Comprometidos com Chantada, comprometidos com os cidadaos.

A XERENTE DO SERGAS MANTÉN EN ENTREDITO O FUTURO DAS ÁREAS SANITARIAS DE MONFOTE, A MARIÑA, VALDEORRAS E O SALNÉS

Ana Luisa Bouza preguntoulle até 3 veces, sen obter resposta, á xerente do SERGAS se estas áreas van ter xerencia integrada propia ou van depender de Lugo, Ourense e Pontevedra.

A Consellaría de Sanidade confirmou esta mañá que o futuro das áreas sanitarias de Monforte, A Mariña, Valdeorras e O Salnés está en entredito.

A directora xerente do SERGAS, Rocío Mosquera Álvarez, compareceu esta maña na Comisión de Sanidade do Parlamento Galego para informar sobre o novo sistema de xestión integrada das áreas sanitarias, que integrará as áreas de atención primaria e atención especializada.

A portavoz de sanidade do BNG, Ana Luisa Bouza, aproveitou para preguntarlle até tres veces que aclarase o futuro das áreas sanitarias de Monforte, A Mariña, Valdeorras e O Salnés.

“Queremos que nos aclare se estas áreas van ter un xerente executivo dependente de Lugo, Ourense e Pontevedra, respectivamente, ou van continuar como áreas sanitarias propias, converténdoas en áreas de xestión integrada que integren tanto a atención primaria como a hospitalaria”, inquiriu a deputada nacionalista.

“Deixen de xogar á confusión cos cidadáns e aclaren se van continuar como áreas sanitarias propias ou non, porque se nos din que si estou segura de os miles de habitantes destas comarcas que están moi preocupados por este tema abandonarán as mobilizacións”. A resposta da directora xerente do SERGAS: “eu non xestiono o territorio, só nos preocupa mellorar a calidade da asistencia sanitaria”.

Para a deputada do BNG a negativa da representante da Consellaría de Sanidade e definir cal vai ser o modelo alternativo ás áreas sanitarias de Monforte, A Mariña, Valdeorras e O Salnés “fainos entender que o futuro destas áreas sanitarias fica en entredito”.

Amais, critica que “o Partido Popular diga que se está enganando á xente con este tema, cando os que enganan son vostedes, que manteñen a confusión de forma deliberada, dicindo nesas comarcas que se manteñen e no Parlamento, como vimos hoxe, a representante do SERGAS desminte iso e non garante para nada que estas áreas sanitarias vaian manterse”.

“A xente vive nun territorio, con problemas para desprazarse, e iso tamén debe preocuparlle ao Goberno do PP”

Por outra parte, amosamos preocupación porque “a xerente do SERGAS insista en que o territorio non lle interesa”. “Aos galegos e galegas si lles interesa, porque viven nun territorio, con moitos problemas de falta de infraestruturas, con moita xente maior con problemas de mobilidade que tería moitas dificultades para desprazarse por exemplo dende O Barco a Ourense ou dende A Mariña á cidade de Lugo”.

Por último, a deputada do BNG criticou que a posta en marcha das áreas de xestión integrada, das que xa están en marcha as de Santiago e a da Coruña, “se faga sen ter aínda uns datos obxectivos que permitan avaliar o proxecto experimental de área de xestión integrada de Ferrol, e polo tanto sen ter datos concluíntes de que este modelo vaia mellorar a atención sanitaria”.

Sucesso da exposiçom itinerante Mulheres entre o Sil e o Minho em Chantada

2010-04-27T19:17:00.002+01:00

Para mais informaçom ou para participares no projecto visita o site oficial da exposiçom clicando aqui.

Por quê é que lhe chamam austeridade ao que se lhe devera chamar recorte?
BNG Chantada

A propaganda oficial apresenta ao Governo Feijóo como eficiente e austero. Nom é nem umha cousa nem a outra e os dados avalam esta consideraçom. Em 2009, Feijóo gestionou o orçamento durante 9 meses e a nova Administraçom galega incrementou os gastos correntes em 421 milhons de euros a respeito de 2008. O grave é que isto se produziu ao tempo que diminuiu o gasto en investimento, ou seja, o gasto que cria riqueza e que pode servir para acelerar a superaçom da crise económica.

Os dados de execuçom do orçamento mostram tamém a ineficiência do (des)Governo Feijóo: em 2009, executou apenas 58,44 por cento do dinheiro destinado a investimentos produtivos. Estamos a falar nem mais nem menos que deixou de investir na economia produtiva 724 milhons de euros. Isto é gravíssimo. En plena crise económica, o Governo foi incapaz de executar o seu propio orçamento. 724 milhons de euros nom fôrom injectados à economia galega pola ineficácia do Governo galego.

Feijóo afirma agora que tem que reduzir o orçamento em curso em 218 milhons de euros porque o Estado lhe ingresou 111 milhons menos do previsto (devido à descida da recadaçom fiscal produzida pola crise).

En primeiro termo, Feijóo tem que explicar por que se o retalhamento dos ingresos do Estado é de 111 milhons de euros el vai a meter um tesouraço às contas públicas de 218. En segundo termo, Feijóo tem que comprometer-se a nom tocar nem o gasto social nem o gasto em investimento produtivo (melhorando sensivelmente o grau de execuçom orçamentar). O tesouraço tem que limitar-se exclussivamente a reduzir o gasto corrente improdutivo.
Em definitiva, a brigada de demoliçom e limpeça Feijóo S.L. tem que eficiente, justo o que nom foi até o de agora e deixar-se de eufemismos dumha auteridade que só afecta aos piares do velfarismo e aos serviços socias. A crise devem-na pagar os seus responsáveis nom a classe trabalhadora.

Son perigosos os alimentos transxénicos? por Elvira Cienfuegos López.

2010-04-26T18:51:00.002+01:00

E ¿que tipo de perigos poden agochar? ¿Sanitarios? ¿Ambientais? ¿Sociopolíticos e económicos? ¿Os riscos a eles asociados son asumibles? ou, dito doutra maneira, ¿os posibles beneficios poderían compensar os posibles riscos? O certo é que estamos ás portas dunha nova revolución verde, promesa ou ameaza para o Planeta, en función do papel que nela consiga xogar a sociedade: non hai que esquecer que está promovida polas grandes empresas multinacionais e que, por tanto, a colectividade terá que esforzarse en conseguir para si a capacidade decisoria que lle corresponde.

«A irresistible ascensión da bioloxía molecular» coincide co final da guerra fría e a perda de interese na carreira espacial. E os resultados económicos non se fixeron esperar: entre 1985 e 1988 multiplicáronse por dez as ventas estadounidenses de productos obtidos por procedementos de enxeñería xenética. Tratábase fundamentalmente de substancias de carácter terapéutico: insulina producida por bacterias modificadas xeneticamente, interferóns (axentes antivíricos), vacinas como a da hepatite B, etc. Os avances en xenética molecular relacionada coa medicina proseguiron tamén noutros campos: detección de enfermidades hereditarias, aplicacións forenses (probas de paternidade, probas criminalísticas...), terapia xénica, proxecto xenoma humano... As novas tecnoloxías invaden tamén campos ata agora reservados ás tradicionais: a producción de queixo e outras fermentacións, aparecendo ademais no mercado productos novos como a fructosa (en substitución da sacarosa). Os animais, domésticos ou non, tampouco escaparon á investigación: a ninguén lle pasou desapercibida a clonación da ovella Dolly, pero a experimentación, en distintas fases, afecta a outros moitos, desde a vaca, para a que existe unha hormona recombinante que os Estados Unidos se empeña en comercializar en Europa (onde, polo de agora, está prohibida) ata os peixes e moluscos. E desde que en 1994 saíra á venta o primeiro tomate transxénico, as grandes multinacionais do sector agrícola lanzáronse a unha carreira vertixinosa por inundar o mercado con plantas modificadas xeneticamente.

A nova situación suscita unha revisión ética, filosófica e política e esixe un novo ordenamento xurídico que garanta que os avances científico-técnicos se poñan ó servicio da poboación, contribúan a garantir os seus dereitos individuais e colectivos e repercutan na mellora da súa calidade de vida. A xustificada hostilidade que as biotecnoloxías xeran hoxe na opinión pública prové en boa medida de como, para que e por quen están sendo utilizadas. Así, unha das demandas máis básicas e comúns que non está sendo atendida é que se aplique rigorosamente o principio de precaución, é dicir, que antes de autorizarse unha producción se demostre que a nova substancia ou proceso é inocua para a saúde e o medio ambiente (a curto, medio e longo prazo); por contra, e anque neste momento existe por parte da Unión Europea unha moratoria de facto para a autorización de novas plantas transxénicas segue estando permitida a comercialización da soia transxénica de Monsanto así como o cultivo e a comercialización do millo Bt de Novartis. De todos os xeitos, moitos países europeos adoptaron prohibicións nos seus territorios; non así o Estado Español, principal importador e cultivador europeo de plantas transxénicas e o sexto país do mundo en canto á extensión deste tipo de cultivos.

Os seres vivos teñen a información hereditaria codificada en longas moléculas de ADN. Cada fragmento de ADN que determina unha característica concreta denomínase xene. Plantas transxénicas son as que, ademais da propia información xenética, conteñen xenes doutras especies que lles foron introducidos por enxeñería xenética; son xenes «seleccionados» por aportaren á planta unha característica que antes non tiña: a resistencia a un herbicida ou a un insecto, a supervivencia en determinadas condicións climáticas...

Para «fabricar» unha planta transxénica, por unha parte, hai que seleccionar a variedade que se quere transformar e garantir que poida rexenerarse a partir de fragmentos moi pequenos; por outra parte, hai que illar o xene que se pretende introducir, obténdoo dun virus, bacteria, animal, vexetal... Para introducir o xene na planta (no que aínda é só un pequeno fragmento dela) utilízanse basicamente dous métodos: un deles, o máis antigo, consiste en unilo a un fragmento de ADN dunha bacteria que ten a propiedade de atravesar con certa facilidade as paredes e membranas da célula vexetal e chegar ó seu núcleo; outro baséase na súa introducción directa mediante técnicas como a eletroporación ou o microbombardeo. ¿Como saber se o proceso tivo éxito? Para iso están os xenes marcadores (introducidos xunto co xene obxectivo), que, ata agora, eran con frecuencia xenes de resistencia a antibióticos: bastaba con engadir o antibiótico ó medio de cultivo, e, se a planta resistía, podíase concluír que os novos xenes («transxenes») se integraran nela e expresaban a característica esperada.

Unha cuestión intimamente asociada ós productos transxénicos e de gran transcendencia é a das patentes sobre a vida: a nova normativa fai, entre outras cousas, que os países do Sur, os que conservan maior biodiversidade, estean sendo obxecto dun saqueo continuo que xa ten nome: biopiratería (legal ás veces, ilegal outras). E son precisamente estes países os que poderían resultar máis desfavorecidos coa implantación das novas tecnoloxías, ben porque as súas produccións actuais poderían ser obtidas nos países ricos, ben porque os gastos asociados ás novas plantas transxénicas non poderían ser asumidos (e menos polos pequenos agricultores).

Aínda sen entrar en riscos socioeconómicos, a consideración dos que poden afectar á saúde e ó medio ambiente deixa abondo espacio para a inquedanza. Son moitos os científicos que avogan por unha moratoria á liberación ó medio de organismos xeneticamente modificados (a Asociación Médica Británica fixo esta mesma petición ó goberno); outros, é certo, están a favor dos alimentos transxénicos, e as súas opinións mesmo se oen máis cas dos primeiros (estar co poder económico da certas vantaxes). Claro que científicos houbo que apostaron pola enerxía nuclear ou por unha alimentación animal que desembocou no mal das «vacas tolas». E, a maioría das veces, cando os medios de comunicación falan do «aval científico para os alimentos transxénicos» están recollendo unicamente a opinión dos biotecnólogos, científicos que se ocupan de «fabricar» organismos xeneticamente modificados, non de avaliar os riscos que poden ocasionar.

O certo é que a respecto das consecuencias non desexadas da liberación ó medio de organismos modificados xeneticamente e do consumo de alimentos procedentes deles, a ciencia ten aínda poucas respostas e isto si é un problema: a humanidade e o planeta estanse a converter nun campo de experimentación das multinacionais, interesadas en obter o máximo beneficio a curto prazo e non en responsabilizarse das consecuencias. E estas poden ser extremadamente graves. Robtlab, premio Nobel de Medicina, dicía non hai moito: «Os perigos da enxeñería xenética son equiparables ós da enerxía nuclear». Sen embargo, mentres se están investindo elevadas sumas de diñeiro en novos organismos xeneticamente modificados, invístese moi pouco en avaliación de riscos, e esta desproporción xera xustificadas desconfianzas na poboación. Por outra parte, moitos dos estudios foron realizados polas propias multinacionais sen que houbese corroboración por outros científicos, e, sendo coñecidas as presións exercidas sobre os que obtiveron resultados preocupantes (investigacións sobre os efectos da hormona recombinante bovina, do millo Bt nas bolboretas Monarca, das patacas nos ratos...) non é desasisado sospeitar que se silenciaran, se os houbera, datos desfavorables.

En todo caso, é evidente que, ó día de hoxe, non hai consenso na comunidade científica e que se necesitarían máis investigacións e caso por caso: non houbo tempo suficiente para avaliar en distintos medios, a medio e longo prazo, con produccións a grande escala, os efectos da liberación ó medio e do consumo de organismos transxénicos.

A maior parte das plantas transxénicas son resistentes a herbicidas ou insectos. O interese de plantar variedades resistentes a herbicidas vai necesariamente ligado ó seu uso, mesmo a un uso intensivo: as plantas poden conter restos de herbicidas ou de substancias fabricadas pola planta para resistir a eles, o cal puidera ter repercusións negativas na saúde. Algo semellante se pode dicir das plantas que «fabrican» insecticidas: estarémolos consumindo ó tempo que consumimos a planta. É certo que as cantidades poden ser pequenas, pero iso non exclúe a posibilidade de que causen danos. Cantidades moi pequenas de moléculas novas que as plantas transxénicas poden producir - ben procedentes dos xenes introducidos, ben porque a súa incorporación provoque reaxustes na expresión dos xenes da propia planta - serían suficientes para producir alerxias, posibilidade que parece que non foi suficientemente estudiado mesmo nas variedades autorizadas (e se xa resulta moi difícil identificar os axentes causantes de alerxia, dedúzase o que sucedería coa xeneralización do consumo de productos transxénicos).

Un aspecto moi transcendente é o relacionado coa resistencia a antibióticos. Ata agora, moitos dos xenes marcadores das plantas transxénicas érano para a resistencia a antibióticos, algúns, como a ampicilina, de uso común en veterinaria e medicina. Moitos científicos, e entre eles P. Courvalin, especialista en antibióticos, temen que tal práctica agrave o xa existente problema de resistencia das bacterias patóxenas, dificultándose aínda máis o tratamento de enfermidades infecciosas, máxime cando hai 20 anos que non se introduciu en clínica ningunha nova familia de antibióticos. Ainda que a probabilidade sexa baixa, non se pode descartar que o xene de resistencia, desde o aparello dixestivo ou desde o solo, acabe en bacterias causantes de enfermidades da especie humana ou de animais (o argumento foi considerado de peso na Unión Europea e serviu para non autorizar determinades «variedades» transxénicas).
Outro aspecto a considerar é a posibilidade de que, por exemplo a través da «fabricación» de plantas resistentes a virus, se estea favorecendo a aparición de novas enfermidades ou incremento da virulencia ou agresividade de patóxenos xa coñecidos.
Riscos de impactos sobre o medio ambiente
De entrada, e posto que as plantas transxénicas están orientadas a cultivos masivos, non cabe senón esperar que a actual biodiversidade se vexa diminuída: perderanse moitas variedades seleccionadas ó longo de séculos con determinados valores adaptativos que non se poderán recuperar. Por outra parte, o uso masivo de herbicidas podería tamén facer desaparecer moitas plantas silvestres e, con elas, insectos, aves e outros animais que delas dependesen directa ou indirectamente.
Pero hai máis: das plantas transxénicas existen variedades silvestres ou cultivadas coas que se poden cruzar, de xeito que a descendencia adquiriría os «transxenes». Por exemplo, do millo existen variedades locais coas que o cruce coas transxénicas da resultados fértiles, como se comprobou en Alemaña. Por tanto, unha cuestión básica a considerar antes de autorizar unha planta transxénica en determinado medio natural é que non existan nel variedades coas que se poida cruzar. Garantir o dereito a non consumir plantas transxénicas pasa necesariamente polo anterior, pero hai xa denuncias por contaminación de cultivos tradicionais con xenes de plantas transxénicas.

Non hai que descartar tampouco a posibilidade de que as plantas transxénicas poidan converterse en invasoras, en «malas herbas» de cultivos próximos, e, o que parece máis probable: contribuirán a acelerar as resistencias a herbicidas e pesticidas, dado o seu uso continuo (calcúlase que a resistencia do «taladro» do millo a toxina que emite o millo transxénico Bt é cuestión de poucos anos, e para atrasala, promóvese unha área de millo non resistente ás beiras da plantación, onde o insecto poida atopar refuxio e alimento).

Por outra parte, a acción insecticida dalgunhas plantas podería afectar a insectos beneficiosos, e de feito, recentemente se publicou que o millo Bt provocara a morte de bolboretas Monarca. En resumo, efectos non desexados, encontrados ás veces sen buscalos, apareceron xa: fanse necesarios estudios amplos e rigorosos antes de tomar decisións.

As multinacionais investiron grandes sumas na investigación, obtiveron as patentes e os permisos e lanzaron as plantas transxénicas ó mercado presentándoas como a «solución a fame no mundo». Non se tardou en cuestionar tal afirmación e ó tempo xurdiron as dúbidas sobre a seguridade das plantas transxénicas. Mentres, sucedíanse, sen éxito, reunións dos mandatarios dos diferentes países para chegar a asinar un Protocolo de Bioseguridade vinculante, que os países productores da biotecnoloxía «boicoteaban» sistematicamente. Entrementres, os alimentos transxénicos chegaban ás nosas mesas sen que puidésemos elixir porque carecían de etiqueta que os identificara; soubémonos «cobaias» das multinacionais e non nos gustou.

Os consumidores reclamaron etiquetado obrigatorio1, os agricultores preocupados por unha producción agraria sostible mobilizáronse, os países do terceiro mundo seguiron reclamando o dereito a rexeitalos por razóns de saúde, de ambiente ou de socioeconomía. ¿Quen demanda alimentos transxénicos? A resistencia cada vez máis xeneralizada ó seu consumo levou a dúbida mesmo ós agricultores que optaran por eles seducidos polas promesas da súa publicidade: hoxe non só en Europa, tamén xa en Estados Unidos hai un amplo movemento que cuestiona os transxénicos.

Para as multinacionais, a introducción dos transxénicos representa un paso máis no control da producción e comercialización de productos agroalimenticios: as variedades transxénicas están protexidas por patentes e as sementes hai que mercalas cada vez que se planten. Pero, se unha vez utilizadas se comproba que son nocivas para o medio ou para a saúde ¿quen e como vai poñer remedio á situación? O principio de precaución - recollido, por certo, no Tratado de Maastricht - imponse: mentres que non se demostre probadamente que son seguros, exclusión dos alimentos transxénicos.?

Elvira Cienfuegos López (Lourenzá, 1953) é licenciada em Ciências Biológicas e Farmácia. Catedrática de Ensino Secundário vem exercendo como responsável da comissom de transgénicos de ADEGA (Associaçom para a Defesa Ecológica da Galiza).

A opiniom do grupo municipal do BNG sobre os recortes da Junta de Galiza

2010-04-26T18:41:00.002+01:00

A Junta de Galiza recortará o seu orçamento para 2010 em 200 milhons de euros, com umha reduçom meia de 1,05% nas áreas de ámbito social como Educaçom, Sanidade, Universidades e Bem-estar; e 4,4% nas restantes. Portanto, fica já bem às claras o que é na realidade a tam predicada austeridade da brigada de demoliçom e limpeça étnica encabeçada por Feijoo.

As conselharias com maiores recortes serám Industria e Economia com 7%; e Cultura e Turismo com 6,5%. Desde o departamento de Fazenda informárom de que os 200 milhonns eram a “cifra límite” para garantir a prestaçom dos serviços públicos, pese a que a Junta pensava em 218 milhons. Uns 125 milhonns dos 200 que se detraerám dos orçamentos da comunidade autónoma no exercício do curso correspondem a gasto corrente, e os restantes 75 milhons, a investimentos produtivos, contraindo os serviços públicos e favorecendo o lucro privado o privi-legium, ou seja, a lei privada por cima da res publica.

Desde Fazenda indicárom que en nengum caso, estes recortes afectarám ao gasto social e as transferências às corporaçons locais e às universidades, à luita contra os incéndios, a justiça gratuíta, as ajudas para a igualdade, as subvençons de peages e o financiamento do Jacobeu 2010. Perguntamo-nos entom nós inocentemente a que é que afectarám estes recortes milhonários.

O shock do preço dos alimentos: ou modificaçom genética ou fame

2010-04-20T14:14:00.003+01:00

Nota Bene: O seguinte texto é um trecho dum artigo de Naomi Klein intitulado "Capitalismo do desastre: estado de extorsom". A traduçom é própria. O artigo original em castelhano e completo pode consiltar-se aqui.

Naomi Klein é autora de numerosos livros, incluído o mais recente The shck Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism. Para umha recensom sobre o livro feita pola mocidade do Encontro Irmandinho consultar aqui.

"Capitalismo do desastre: estado de extorsom"

Ligada estreitamente ao preço do petróleo encontramos a crise alimentar global. Nom só os elevados preços do petróleo fam subir os preços dos alimentos, mas tamém o boom dos biocombustíveis desdibujou a fronteira entre a comida e o combustível, expulsando aos camponeses das suas terrras e alentando umha especulaçom rampante. Muitos países latinoamericanos insistírom em que se rexamine a pujança dos biocombustíveis como alternativa aos combustíveis fósseis e em que se reconheçam os alimentos como um direito humano e nom como umha mercadoria mais. O subsecretário de Estado dos Estados Undos, Jonh Negroponte, tem em troca outras ideias ao respeito. No mesmo discurso em que tratava vender o compromisso dos EUA na ajuda alimentar de emergência pediu aos países que baixaram as suas "restriçons à exportaçom e elevadas tarifas" e que eliminaram "as barreiras paa o emprego das inovaçons tecnológicas na produçom animal e vegetal, incluíndo a biotecnologia". Hai que reconhecer que esta ameaça era mais subtil que as anteriores, mas a mensage era clara: os países pobres fariam melhor em abrir os seus mercados agrícolas aos produtos norteamericanos e as suas sementes geneticamente modificadas. A contrário, arriscam-se a perder a sua ajuda*.

Os cultivos geneticamente modificados aparecêrom de súpeto como a panaceia para a crise alimentar, quando menos segundo o Banco Mundial, o presidente da Comisom Europeia - "valor y al toro", veu a dizer - e o Primeiro Ministro británico Gordon Brown. E, claro está, segundo as empresas do agribusiness. "Nom se pode alimentar hoje ao mundo sem organismos geneticamente modificados", declarou recentemente Peter Brabec, presidente de Nestlé, ao Financial Times. O problema com este argumento, ao menor por agora, é que nom hai provas de que os organismos geneticamente modificados incrementem a produçom dos cultivos, mas bem disminuem-na**.

Nom obstante, incluso se houvera umha varinha mágica com a que resolver as crise alimentar global, quereriamos por acaso que estiver nas maos dos Nestlés e Monsantos? Qual seria o preço a pagar por que a empregassem? Nos últimos meses Monsanto, Syngenta e a BASF comprárom coma tolas patentes das chamadas sementes "todo-terreno", um tipo de prantas que podem crescer até na terra esgotada pola sequia ou salgada polas inundaçons.

Por outras palavras: prantas modificadas para sobreviver a um futuro de caos climático. Já sabemos até quê ponto é que está disposta chegar Monsanto à hora de proteger a sua propriedade intelectual, espiando e demandando aos granjeiros que se atrevam a guardar as suas sementes dum ano para outro. Pudemos ver como as medicaçons patentadas contra o VIH impedem salvar milhons de pessoas na África subsaariana. Por quê é que os cultivos "todo-terreno" patentados iam a ser diferentes?

Por enquanto, entre tanta charlatanice excitante sobre novas tecnologias perforadoras [de petróleo crú] e genéticas, a administraçom Bush anunciou umha moratória de até dous anos nos projectos federais para a investigaçom em energia solar, devido a aparentemente, preocupaçons meioambientais. Imo-nos achegando à fronteira final do capitalismo do desastre. Os nossos dirigentes nom invertem em tecnologias que nos prevenham dumha maneira efectiva dum futuro climaticamente caótico, e em vez disso decidem-se a trabalhar pau a pau justamente com quem trama planos cada vez mais endianhados para aproveitar-se das desgraças alheias.

Notas do tradutor:

* Esta ameaça fixo-se recentemente à Angola desde o consulado ianque para que promocionaram o inglês em detrimento do português pois do contrário apoiariam - já a apoiam de facto pola sua riqueça em gás e petróleo, o território separatista da Cabinda-.

** Umha das manifestaçons mais evidentes do retrocesso do espaço público no momento actual, o da globalizaçom ultraliberal descendente, é o que na Alemanha deu em chamar-se umha "porta giratória" entre o mundo da política e o mundo dos grandes intereses económicos privados, como recentemente veu confirmar o escándalo das "dietas" de Tony Blair. Já nom se guardam, portanto, nem as formas à hora de exibir umha inusitada promiscuidade entre a classe política e a verdadeira classe dirigente do grande capital. Outro bom exemplo é Berlusconi, paladim do populismo fascistoide ou a relaçom dos banqueiros Rubin e Paulson com as administraçons de Clinton - demócrata - e Bush II - republicano -. Gerhard Schröder, o antigo chanceler socialdemócrata da Alemanha, é agora assesor da petroleira russa Gazpron. No mesmo Estado, o outrora ecologista Joschka Fischer é hoje um conselheiro da empresa automovilística BMW que fabrica carros contaminantes.

No tocante ao Estado espanhol a situaçom nom é evidentemente melhor. Aos lucrosos empregos de persoeiros como Eduardo Zaplana em Telefónica cumpre engadir os diversos casos de corrupçom e ainda que a primeira campanha de UCD foi finaciada por 10.000 milhons que a monarquia saudita emprestou a Joám Carlos I (vid. Patrícia Sverlo: Un rey golpe a golpe) ou as relaçons entre o arquimilhonário Carlos Slim com El País e Felipe González ou a do magnate australiano dos média Rupert Murdoch com José María Aznar. Já por nem falar de Jaume Matas.

Todo isto guarda umha relaçom nada inocente como a financiaçom privada das campanhas eleitorais (tipo Obama) e dos partidos políticos. A tirania evidente das forças globais do mercado tornam o estado providência em estado penitência e anulam a capacidade das insituiçons de tomar decisons postas ao serviço das maiorias sociais.

O "capitalismo do desastre"

http://www.paidos.com/ficha.aspx?cod=45151

+ Informaçom sobre Naomi Klein e a Doutrina do shock em:

http://www.naomiklein.org/shock-doctrine

Um mundo sem transnacionais

2010-04-18T21:24:00.002+01:00

GUSTAVO DUCH GUILLOT

Nova tirada de aqui. A traduçom é própria.

Hai hoje 14 anos, 250 líderes camponeses de Via Campesina, em representaçom dumhas 80 organizaçons de todo o planeta, celebravam a sua segunda assembleia, em Tlaxcala (México), quando recebêrom notícias do Brasil. No Estado amazónico de Pará, em Eldorado dos Carajás, mais de 1.500 mulheres e homes do MST (Movimento de Trabalhadores Rurais Sem Terra) tomárom e bloqueiárom a estrada principal para exigir aos governos federal e estatal que adoptaram medidas urgentes a favor da reforma agrária (num país onde 2% dos proprietários é dono de mais da metade da terra fértil do país, mentres mais de 100.000 famílias dormem sob carpas pretas em campamentos de ocupaçom de terras). Sobre as quatro da tarde, 155 membros da Polícia Estatal Militar atacárom sem piedade. Assassinárom a 19 pessoas, 69 resultárom feridas e, delas, três morrêrom uns dias mais tarde.
Catorce anos despois, a matança orquestrada polos grandes proprietários da regiom com o consentimento do Estado segue sem resposta. Os disparos em Pará retumbárom na reuniom de Tlaxcala e, desde entom, cada 17 de Abril milheiros de camponeses e camponesas, e muitas outras pessoas que apoiam ao mundo rural, organizam acçons e eventos para recordar a situaçom de opresom e marginaçom que parece que lhes tem asignado o sistema capitalista.
Como explica Via Campesina na sua convocatória deste ano –e pom o exemplo de Honduras, onde várias pessoas do Movimento Unificado de Camponeses do Aguám tenhem sido assassinadas tamém pola sua defesa da terra que lhes permite cultivar os seus alimentos–,
a repressom sobre as organizaçons camponesas nom cessa e repetem-se, idénticos, muitos 17 de Abril por todo o mundo. Porém ao abuso do terratenente soma-se o poder hegemónico das empresas transnacionais sobre toda a cadena alimentária. Controlam os mercados das sementes, dos agrotóxicos, dos fertilizantes, da auga, da genética animal e tamém, como umha nova tendência, estám-se fazendo –muitas vezes da mao de terceiros países– com o controlo de muita terra produtiva. Monsanto, Cargill, Carrefour, Archer Daniels Midland, Nestlé, Syngenta, entre outras, som os nomes que Via Campesina cita como senhores dumha agricultura globalizada responsável do tránsito de milhons de agricultores e agricultoras dos seus campos aos subúrbios das cidades, da autosuficiência a engrossar as bolsas da pobreza, mentras –com os seus modelos intensivos– afundam na ferida sobre a saúde do planeta.
Así, Via Campesina e os suus aliados centram todas as suas acçons e vindicacons em assinalar o imenso dano que estas corporaçons ocasionam, rompendo de passo o mito que adoita situar em competência à agricultura dos países ricos com a agricultura dos países do Sul. Para reforçar as energias na ofensiva contra as transnacionais e a favor dum mundo sem monsantos, Via Campesina lembra algumhas acçons que demostram que as cousas se podem cambiar e aponta para outras que se devem mudar.
Face o avanço dos transgénicos como tecnologia de dominaçom do camponesado e de pérdida de biodiversidade para a natureza, Via Campesina destaca como a pressom da sociedade civil da Índia conseguiu deter o passado Janeiro a aprovaçom dumha berinjela transgénica da que é co-proprietária Monsanto. Ou como a ocupaçom que figérom em 2006 da sede de investigaçom de Syngenta [produtora de muitos dos sulfatos empregados nas nossas ribeiras e nas nossas patacas, N.T.] em Brasil para alertar de que em Paraná esta transnacional estava sementando ilegalmente várias hectáreas de cultivos transgénicos levou a finais de 2009 a conseguir que esses terrenos se reconverteram num centro para a ensinanza e a investigaçom da agroecologia. Na Europa, junto às vindicaçons contra o recente decreto de aprovaçom de novas variedades transgénicas, estám-se coordinando muitas atividades para desvelar o poder que sobre a nossa agricultura exercem os grandes supermercados. Os dados que desvelam som muito significativos, a vez que preocupantes: neste momento, os grandes supermercados absorvérom 80% do mercado varejista [minorista em castelhano, N.T.] na Europa. Em Reino Unido, por exemplo, umha de cada sete libras que se gasta no comércio desembolsa-se numh a soa grande superfície, em Tesco, que, como os seus companheiros de pódium, aproveita a desregulaçom do comércio internacional para comprar as suas mercadorias nos mercados mundiais a preços mais baixos, ocultando no preço das etiquetas os custos sociais e ambientais. “Quando um produto chega ao mercado –explica Susan George–, perdeu toda a memória dos abusos dos quais é a conseqüência, tanto no plano humano como no da natureza”.

Com esta realidade, sem acesso aos recursos naturais, sem atençom política, as opçons passam pola movilizaçom, e essa é seguramente umha das características insígnia de Via Campesina desde a sua criaçom em 1993. Como a mesma organizaçom explica, barridos polo furacám da globalizaçom, sintírom a necessidade de recuperar com umha voz própria e única o seu espaço de participaçom social. As suas propostas, baixo a premissa de que a alimentaçom é um direito, nom umha mercadoria para as transnacionais, debujam umha paisage possível, justa e formosa.

Gustavo Duch Guillot é coordinador da revista ‘Soberanía Alimentaria, Biodiversidad y Culturas’. Autor de ‘Lo que hay que tragar’

Ilustraçom de Alberto Aragón